تراشيدن ريش
و از آن جمله آن است كه : اغلب اعالى و ادانى و حكّام و امراء ، بلكه اغلب طلّاب علوم دينيّه ريش را مىتراشند ، و اگر شخصى اندك مقدّس باشد مورچه پى مىكند ، و اگر از آن نيز زياده مقدّس باشد فى الجمله خواهد گذاشت ، مجملا در زمرهء شيعيان حتّى در علماء ريش كامل شرعى شاذ و نادر است ، و از بعضى منصفان شنيدهام كه منظور اغلب مردم در ارتكاب اين عمل رضامندى زنان است .
و در روم نيز اين عمل شايع است ، الّا آنكه در آنجا مخصوص به غير حكّام و اعيان است ، و در اين ملك عام است ، بلكه در امراء شيوعش بيشتر است .
و عجب آن است كه در اين كشور بسيارى از اصحاب فهم بلكه علم را ديدم كه بر حرمت اين عمل مطلع نبودند ، بلكه اصرار بر اباحهء آن داشتند ، و مىگفتند كه كراهت دور نيست ، و اين فقير چون چنين ديدم در جواب مسائل فيضآباد اين مقام را بر وجه اتم بيان كردم و به حمد اللّه جمعى از مؤمنين اطاعت كرده ، دست از ريش خود برداشتند ، اميد كه حضرت بارى ديگران را نيز توفيق قبول كرامت كند .
پرورش كردن اولاد ديگران « 1 »
و از آن جمله آن است كه : اولاد ديگران را پرورش مىكنند ، و به فرزندى خود برمىدارند ، و مثل فرزند حقيقى خود مىدانند ، خصوص كسانى
هامش
( 1 ) به نام فرزندى خود : « ب » .