سبوئى را از صندل سفيد از دست بر آن نقش مىكنند به وضعى كه علامت كف دست و انگشتان بر آن منقّش شود ، و بالاى آن كوزهء كوچك ديگرى « 1 » مىگذارند ، و بر هر دو از گل « سهره « 2 » » مىبندند به وضعى كه در اين ملك به داماد و عروس مىبندند و آن دو كوزه را « چهر اللّه ميان « 3 » » مىنامند .
سلامتى اللّه ميان
پس از اين « 4 » گوليلههاى پخته كه آن را « گلگله » مىنامند با چند گوليلهء ديگر كه از برنج و شكر و شيرخام ساختهاند و پخته نشده است ، و آن را « رحم اللّه ميان » مىنامند ، برابر آن دو كوزه مىگذارند ، بعد از آن بعضى از كم شعوران را مثل : سقّايان و ملّاهاى مكتبدار ، طلبيده مقابل آن ايستاده به جهت سلامتى اللّه ميان ، يعنى جناب اقدس « 5 » الهى و آسمان و زمين و ملائكه و انبياء و غيرهم فاتحه مىخوانند ، و بعد از آن ، آن را تقسيم مىكنند .
نياز حضرت فاطمة عليها السلام « 6 »
و از آن جمله : نياز حضرت فاطمه عليها السلام است ، و آن طعام را به
هامش
( 1 ) كوچكى ديگر : « الف » .
( 2 ) سهرا : مطلق حلقهء گل ، يا حلقهء گلى است كه بر پيشانى عروس و داماد مىبندند .
( فرهنگ جامع اللغات : 417 )
( 3 ) چهرهء اللّه ميان : چهرهء خداوند .
( 4 ) آن : « الف ، ب ، ج » .
( 5 ) اقدس : در « ب ، ج » نيامده است .
( 6 ) عليها السلام : در « الف ، ب » نيامده است .