مجملا آن عالى جناب در قضيّهء وهّابى چون ساير مقدّسين از راه اضطرار به سمت ايران فرار نمود و چند مدت در بلدهء كرمانشاهان توقّف فرمود . حكّام و اعيان نهايت ارادت و اخلاص به خدمتش داشتند ؛ پس به جهت فيض عتبه بوسى حضرت امام رضا عليه السلام از آن بلده به سمت همدان تشريف برد ، علما و اهالى آنجا مقدمش را غنيمت شمرده التماس توقف نمودند ، قبول فرمود ، و عيال را از آن بلده طلبيده چندى توقف نمود ، و بعد از چندى آقا عبد العلى و والدهاش را با تتمّهء عيال باز به آن بلده فرستاد ، و خود به اتّفاق زوجهء ممتوعه به سمت اصفهان تشريف برد . حكّام و علماء ذوى الاحترام استقبال نمودند و نهايت اعزاز و احترام و مهماندارى را معمول داشتند . چندى توقّف فرمود ، و به سمت مشهد مقدس رضوى عليه السلام روانه شد و به مشهد مقدّس مشرّف شده مراجعت فرمود و مسموع مىشود كه در اين اوقات در يزد تشريف دارند .
« حاشيهء معالم الأصول » و غير آن از رسائل ؛ از كلك بدايع افكارش به يادگار است ، و اولاد امجادش يكى عالى جناب مقدّس القاب ، آقا عبد العلىّ سابق الذكر و سه صبيّه است كه از بطن صبيّهء مرضيّهء كهف الحاج ، مخدومى ، مرحوم حاجى محمّد جعفر بن آقا علاء الدين محمّد سابق الذكراند ، و از بطن زوجهء ممتوعه اولى اولادى « 1 » نيست .
هامش
( 1 ) اولاد : « د » .