و به جهت آنكه در باب مشايخ خود غلوّ نمودند به خدائى ايشان بر وجه حلول واتحاد قائل شدند ، و بر گمراهى خود و ديگران افزودند ، ايشان را غلات وغاليه وغاويه نام كردند . و به سبب مكر وشيد وزرق وخدعه و مردم فريبى ايشان را به زرّاقيه وخدّاعيه موسوم ساختند . و چون طريقه ومذهبى اختراع نموده بودند كه مشتمل بر رهبانيت ونصرانيت وكفر واسلام درهم آميخته بود ، امام ايشان را به مبتدعه مسمى گردانيدند ، و چون منافقان ورياكاران بودند مُرائيه خواندند ، و چون اصطلاحى وضع نموده آن را تصوّف نام نهادند ، علماء ايشان را متصوّفه نام نهادند ، و به واسطهء لافهاى بسيار كه مىزدند ايشان را متصلّفه گفتند . و اينها نامهائى است كه بيشترش بر كل اين طايفه جارى است ، و به غير از اين ايشان را نامهاى بسيار است ، و بعضى ديگر از نامهائى كه ايشان را به آنها مىخواندهاند بعد از اين مذكور خواهد شد انشاء اللَّه تعالى ، واشهر القابشان صوفيه ، ومتصوّفه ، ومتصلّفه ، ومبتدعه ، وزرّاقيه ، وغلات ، وغاليه ، وحلّاجيه است « 1 » .
تنبيه سومافشاى عقائد باطلهء صوفيه
صوفيان غلات سنيانند ، و اظهار زهد مىكردند ، وتعشّق مىنمودند ، واعتقاد باطل خود را از خلق پنهان مىداشتند ، و در زير زمينها با يكديگر از عقائد باطلهء خود سخن مىگفتند ، تا شبلى به هم رسيد ، و بعضى از رازهاى
هامش
( 1 ) حديقة الشيعه : 560 و 561 ( نقل از اصول الديانات )