پس شنيدم از آنها احاديث بسيار وگرفتم ، بعد از آن آنها را بر حضرت امام رضا عليه السلام عرض كردم ، پس آن حضرت انكار نمود بسيارى از آن احاديث را كه از حضرت صادق عليه السلام باشد ، وفرمود كه : « ابو الخطاب - لعنه اللَّه - دروغ گفت بر حضرت صادق عليه السلام ، لعنت كند خدا ابو الخطاب را ، و همچنين اصحاب ابو الخطاب در خفيه داخل مىكنند اين احاديث را تا امروز در كتب اصحاب ابى عبداللَّه عليه السلام » تا آخر حديث . ونيز به سند حسن روايت كرده است از يونس از هشام ، كه شنيد حضرت صادق عليه السلام را كه مىفرمود كه : « مغيرة بن سعيد - لعنه اللَّه - عمداً دروغ مىبست بر پدرم ، ومىگرفت كتب اصحاب پدرم را ، واصحاب خودش مستتر ومخلوط بودند با اصحاب پدرم كه مىگرفتند كتابها را از اصحاب پدرم ومىدادند آنها را به مغيره كه در آنها به خفيه داخل مىكرد كفر وزندقه را ، و نسبت مىداد آنها را به پدرم ، بعد از آن مغيره مىداد آن كتابها را به اصحابش وامر مىكرد آنها را كه آنها را در ميان شيعه متفرق ومنتشر سازند » « 1 » تا آخر حديث . وفي الخبرين دلالة ساطعة وشهادة قاطعة على أنّ الكتب المعتمدة كانت بحيث لا مانع من ان يدسّ فيها الفسقة أخباراً مختلفة ، فافهم ، إلى غير ذلك من الأخبار والآثار التي يطول ذكرها ويتعب طيّها ونشرها . [
نشانههاى احاديث صحيح
] چون اين مقدمات را دانستى ؛ بدانكه : معتمد از اخبار و صحيح از آثار
هامش
( 1 ) منهج المقال ( رجال كبير ) : 340