مىدوانيم » . وحديثى كه حق تعالى : « چون ارواح را آفريد ، روح ابو بكر را از ميان آنها برگزيد » . و امثال اينها از احاديث همه مجعول ودروغاند كه بديههء عقل حكم به كذب آنها مىنمايد ، باب اجماع حجت است حديث صحيحى در آن نرسيده است ، باب قياس حجت است در آن حديث صحيحى نرسيده است باب فضائل ابو حنيفه وشافعى وذمّشان در آن چيزى صحيح نيست ، وهرچه در آن باب ذكر نمودهاند همه موضوع ودروغاند « 1 » تا آخر رساله . وفاضل متفنن قاضى نور اللَّه در رسالهء « كشف العوار » در تفسير آيهء غار ، نزد ردّ حديث « ما صبّ اللَّه » مذكور به اين مضمون فرموده كه : به علاوهء آنچه مذكور شد شيخ فاضل ؛ خاتم محدثين شافعيه مجد الدين فيروز آبادى صاحب « قاموس » در لغت ذكر كرده است ؛ در خاتمهء كتاب مشهورش كه مسمّى است به « سفر السعادة » كه اين حديث و غير اين حديث از احاديثى كه روايت شده است در شأن ابوبكر از اشهر موضوعات ومفتريات است ، كه بطلان آنها به بداهت عقليه معلوم است « 2 » . وتأييد مىكند آن را ندانستن ابوبكر معانى قرآنى راكه متواتر است دواعى وبواعث در اتقان وضبط آنها به حدّى كه به تواتر رسيده است كه معنى كلاله راندانست ، ومشهور است كه معنى « ابّ » را در قول حق تعالى :
هامش
( 1 ) سفر السعادهء فيروزآبادى : 149
( 2 ) سفر السعادهء فيروزآبادى : 149