الدين محمّد الحسينى . وفاضل كشور نكتهدانى ملّا محمّد باقر خراسانى بر اين نهج به زبان خامه بيان نمودهاند : خلافى ميان علماى اماميه - رضي اللَّه عنهم - نيست در اينكه غنا وسرود حرام است ، و از احاديث متعدده ظاهر مىشود كه كبيره است ، وفرقى نيست كه غنا در قرآن باشد يا در شعر يا غير آن ، وفتواى بعضى از علماى سابق به تحريم رقص وتصفيق به نظر رسيده ، وفتواى كسى به اباحت آن به نظر نرسيده ، واللَّه اعلم بحقائق الامور . كتب الفقير محمّد باقر السبزوارى . و حضرت مغفرت ومرحمت پناه علّامى فهّامى شيخ الاسلامى شيخ علينقى - زاد اللَّه أجره - بر اين وجه قلمى فرمودهاند : غنا كه عبارت است از كشيدن آواز مشتمل بر ترجيع مطرِب ورقص كردن و ساير امور مزبوره حرام و معصيت است ، و فاعل آن مأثوم ، واللَّه اعلم . و حضرت افادت وافاضت پناه ، مرحمت و مغفرت دستگاه ، ميرزا نور الدّين على مفتى رحمه الله فتوائى بر اين منوال نوشتهاند : شكى نيست در اينكه امور مذكوره فسق است نه طاعت ، و معصيت نه عبادت . حرّره الفقير إلى اللَّه الغنى . وبسيار كسى از فضلا به همين طريق فتوى نوشتهاند ، و به مهر ونشان خود مزيّن ساختهاند « 1 » . قاصر گويدكه : معتقد عقايد باطلهء متصوّفه كافر است ، و به التزامظاهر اسلام مرتد است يا منافق ، ومقلّد افعالشان ومأوّل اقوالشان فاسق وتوبهء فاسق با استجماع شرايط قبول است مطلقا بلا خلاف ، و همچنين توبهء مرتد ؛ گاه زن
هامش
( 1 ) سلوة الشيعه : 21 و 22