غنا در عروسى وختنه وقدوم واعياد ، همه اخبار ضعيفه و از طريق عامّه است كه نزد شيعه اعتبارى ندارد ، چنان كه اشاره شد قبل از اين به بعضى از آن . در « كافى » به سند موثّق روايت كرده است از عبد الاعلى كه گفت :
سؤال كردم حضرت صادق عليه السلام را از غنا وگفتم : به درستى كه آنها - يعنى اهل سنت - گمان مىكنند كه پيغمبر رخصت داده در اينكه مرد بگويد جئناكم حيّونا حيّونا نحيّيكم ، يعنى حضرت رخصت غنا وخوانندگى در اين كلمات داده ، امام عليه السلام فرمود كه : « دروغ گفتهاند - يعنى حضرت رخصت نداده - به درستى كه حق تعالى فرمود - يعنى در سورهء انبيا - : ( وَمَا خَلَقْنَا السَّماءَ وَالارْضَ ) « 1 » » تا آخر سه آيه . و ترجمهاش اين است كه : ما آسمانها و زمين را نيافريديم از جهت بازى ، و اگر ارادهء لهو مىكرديم هر آينه نزد خود مىكرديم ، يعنى به طريقى مىكرديم كه كسى بر آن مطلع نشود ، و موجب اغرا وگمراهى كسى نگردد ، بلكه ما كه خداونديم مىزنيم حق را بر سر باطل ، چنان كه كسى سنگى بر سر كسى زند به نوعى كه سرش بشكند واثر به مغز سرش رسد ، يعنى به ادلّهء واضحه ؛ شبهات را چنان باطل كنيم كه اثرى از آن باقى نمىگذاريم ، و از براى شماست ويل به سبب آنچه مىگوئيد ، وويل كلمهء عذاب است ، يا به معنى هلاكت است ، يا وادى است در جهنم ، يا اسم چاهى است در دوزخ ، بعد از آن امام عليه السلام فرمود كه : « ويل از براى فلانى مهيّاست » ، و آن مردى بود كه در
هامش
( 1 ) الانبيا ( 21 ) : 16 - 18