اكابر حكماء مشّاءاند - نموده ، به واسطهء نفى علم حق به جزئيات ، ونفى حشر اجساد ، وايجاب قِدم عالم ، وتكفير ابو على در زمان حيات او هم كردهاند كه او خود گفته :
كفرِ چه منى گزاف وآسان نبود * محكمتر از ايمان من ايمان نبود
در دهر چه من يكى او هم كافر * پس در همهء دهر يك مسلمان نبود
و از فضلاى اماميه قطب راوندى در كتاب « خرايج وجرايح » مذمّت فلاسفه نموده « 1 » ، وكتابى در رد اينها موسوم به « تهافت الفلاسفه » نيز تصنيف فرموده . وجدّ امجد قاصر مؤلف - مرحوم ملّا محمّد تقى مجلسى - با شارح « قصيدهء مونس الأبرار » در باب تصوّف مناظرات نموده ، و در اثناى آن چنين فرموده كه : اجماع صوفيه است بر آنكه جايز نيست عوام را نظر كردن در كتب صوفيه ، چنان كه جايز نيست نظر كردن در كتب حكما ، ومكرر بر سر منبر فرموده كه : جمعى از بىتوفيقان حكمت مىخوانند ، و شرح ضلالت را حكمت وهدايت نام كردهاند . و يك فرزندش ملّا عبداللَّه نام بعد از فوت آن مرحوم بر سر منبر كل صوفيان را لعنت كرد ، و همچنين فرزند ديگرش ملّا محمّد باقر مجلسى دركتاب « عين الحيات » مذمت صوفيان بسيار كرده « 2 » . و كلام مغفور مبرور ملّا احمد اردبيلى را از « حديقة الشيعهء » آن مرحوم
هامش
( 1 ) خرايج وجرائح : 3 / 1061
( 2 ) عين الحياة : 578