تخطي إلى المحتوى الرئيسي

خيراتيه در ابطال صوفيه ( فارسى ) — صفحة 170

مساهمون:

ص١٧٠
المبتدعة ، وأداني شعب الحلّاجيه ، ولا ينالون في أفعالهم القبيحة المخترعة ، واعمالهم الردية الشنيعة ، ولا ينظرون أنّهم يجعلون التهليل لأنفسهم المزمار ، ويفتنون كالجوارى بالاشعار ، ويركبونها مع الأوراد والأذكار ، يرقصون كالدب في الجبل ، ويجرّون المنافع من السفهاء بالحيل ، و لكن لا يتم الأمر بالدعوى ، و من كان في هذه أعمى فهو في الآخرة أعمى وأضل سبيلا « 1 » . يعنى : تعجب و كمال تعجب از آنهائى است كه دعوى كياست وفراست مىنمايند ، كه فريب زرّاقيه از اراذل فرقه‌هاى مبتدعه وأدانى شعبه‌هاى حلاجيه‌اند مىخورند ، وتأمّل نمىكنند در افعال قبيحهء مخترعهء ايشان ، واعمال رديه وشنيعهء ايشان ، ونظر نمىنمايند كه ايشان « لا إله الا اللَّه » گفتن را از براى خودسازى گردانيده‌اند ، و به اشعار وابيات مانند كنيزكان خوانندگى مىكنند ، و اشعار را به اوراد واذكار تركيب مىنمايند ، ورقص مىكنند مانند خرس كه در كوه به رقّاصى در مىآيد ، و به حيله‌هائى جرّ منافع مىنمايند از احمقان ، و ليكن كار تمام نمىشود به مجرد آنكه دعوى كياست وفراست كنند ، وهركه در اين دنيا كور باشد چشم دلش از شناختن طريق حق ، پس او در آخرت در دين راه نجات كورتر خواهد بود . طرفه‌تر اينكه اين گروه بىحيا كه اشعار را به اوراد واذكار تركيب مىكنند ، در روز جمعه و ديگر روزها وشبهاى متبركه ، در مسجدها خصوصاً مسجد جامع ، مرتكب اين بدعت مىشوند ، وعوام كالانعام را بين كه معتقد اين طور فرقه مىگردند ، يا از غايت جهل نمىدانند كه شيخ كلينى در « كافى » وشيخ مفيد در كتاب « ردّ حلّاجيه » به سند صحيح از حضرت امام زين العابدين عليه السلام روايت كرده حديث طولانى ؛ كه در
هامش
( 1 ) سهام المارقه من اغراض الزنادقه : 18