لازم شمرند ، و اگر خلاف واقع مذكور ساخته باشند دست از اين قسم حركات بكشند ، امره اعلى . صورت آنچه ملّا محمد محسن مذكور در جواب قلمى گردانيدهاند و مهر كرده به آن جانب فرستاده اين است : بسم اللَّه الرحمن الرحيم ، سبحانك هذا بهتان عظيم ، حاشا كه بنده تجويز كند رسم تعبدى را كه قرآن وحديث در آن وارد نشده باشد ، وتعبد رسمى را كه از ائمهء معصومين - صلوات اللَّه عليهم اجمعين - خبرى در مشروعيت آن نرسيده ، بلكه نص قرآن به خلاف آن نازل باشد ، قال اللَّه تعالى ( ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَخُفْيَةً انَّهُ لا يُحِبُّ المُعْتَدِين ) « 1 » يعنى : بخوانيد پروردگار خود را از روى زارى وپنهانى ، به درستى كه خداى سبحانه دوست نمىدارد آنانى را كه از حد اعتدال بيرون مىروند . و جاى ديگر مىفرمايند ( واذْكُرْ رَبَّكَ فى نَفْسِكَ تَضَرُّعاً وَخبفَةً وَدُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقولِ ) « 2 » . يعنى : بخوانيد پروردگار خود را از روى زارى وترس وپستتر از بلند گفتن . وحديث نيز وارد است كه حضرت صلى الله عليه و آله اصحاب را منع فرمود از فرياد برآوردن به تكبير و تهليل منعى بليغ ، وفرمود كه : « به درستى كه ندا نمىكند شما كسى را كه دور باشد يا نشنود » « 3 » ، و ساير امور مذكوره نيز يا منع از آن بخصوص وارد شده است ، يا اذن در آن وارد نيست ، يعظكم اللَّه ان تعودوا لمثله أبداً ان كنتم مؤمنين ، وكتب محمد بن المرتضى المدعو بمحسن محل مهر .
هامش
( 1 ) الاعراف ( 7 ) : 55
( 2 ) الاعراف ( 7 ) : 205 .
( 3 ) اثناء عشريه : 151 ، تفسير مجمع البيان : 3 / 78 ، جزء 8