قاصر گويد : در اين مقام [ آخوند ] در ذكر كلام حضرت ملك علام سهوى كرده ، زيراكه آيهء شريفهء در آخر سورهء اعراف چنين است كه ( واذْكُرْ رَبَّكَ فى نَفْسِكَ تَضَرُّعاً وَخُيفَةً ) « 1 » تا آخر ، نه آنچنان كه آخوند نوشته است . و چون حضرت آخوند به زعم صوفيان صوفى است مىبايد كه از او اين طور غلطها سر زند ؛ تا بر مردمان ظاهر شود كه دعواى كشف وكرامات نمودن صوفيان باطل است ، بلكه مردمان بدانند كه چنان كه در قرآن حضرت آخوند غلط كرده ، احتمال دارد كه در واجب عينى دانستن نماز جمعه نيز غلط كرده باشد « 2 » . مجملًا ، فضايح وقبايح آن شيخ شيطان صفت بسيار است ، و اين مختصر را گنجايش نقل همهء آن نيست ، مگر كسى در مطاعن او كتابى على حده بنويسد ، و نه آن بود كه همين بر ملّا محمّد محسن و امثال او افترا مىزده باشند ، بر خدا ومصطفى وائمهء هدى افترا بسيار مىزده ، وحكايتهاى دروغ - كه فروغ از دين مىبرد - در مساجد بر سر منبر بسيار نقل مىكرد ، و در مسجد مدارش بر خواندن اشعار ملاحده بود ، ومغنّيان ومطربان داشت ، ومردمان نادان را به آن فسق عظيم شيفته وفريفتهء خود مىگردانيده ، ومىگفت : عاشقان وعارفان از روى شوق غنا كنند معذورند ، وگاه مىگفت : صوفيه برگزيدگان خدايند ، و بر خوانندگى ايشان در غنا حساب نيست . و فقير را به حسب اتّفاق با آن شقى چند مرتبه ملاقات روى داد ، و از او كلمات كفر وافترا بر خدا ورسول و ائمه بسيار شنيده ، و معلوم مىشود كه
هامش
( 1 ) الاعراف ( 7 ) : 205
( 2 ) گويا بعضى از نسّاخ اشتباه كرده باشند