اسرافيل است . پس چون بميرد اين يك تن ، اللَّه تعالى ، يكى از سه تن را بدل او مىسازد ، و چون از سه تن يكى بميرد بدل او مىسازد اللَّه تعالى يكى از پنج تن را ، وهرگاه بميرد يكى از پنج تن بدل او مىسازد اللَّه تعالى يكى از چهل تن را ، وهرگاه بميرد يكى از چهل تن بدل او مىسازد اللَّه تعالى يكى از سيصد تن را ، وهرگاه بميرد يكى از سيصد تن بدل او مىسازد اللَّه تعالى يكى از عامه را ، به وجود ايشان دفع مىكند بلا را از اين امت « 1 » . وعلاء الدّوله در كتاب عروه گفته كه : ايشان راست طى ارض ، و بر روى آب رفتن ، و از چشم مردم پوشيده باشند ، ومجتمع شوند در جائى تنگ مملو از اهل شهادت ، چنان كه بدن ايشان به بدن غير ممسوس نشود ، وسايهء ايشان مرئى نشود ، و به آواز بلند قرآن و اشعار خوانند ، و گريه ووجد ورقص كنند ، و كسى آواز ايشان را نشنود ، وتوانند كه خسيس را نفيس سازند ، وايثار بر محبان سازند ، و در بلاد ربع مسكون متردد باشند ، و هر سال دوبار مجتمع شوند ، يك بار در روز عرفه به عرفات ، و يك بار در رجب در جائى كه مأمور شده باشند به اجتماع در آنجا . وبلال در زمان حضرت نبى - صلوات اللَّه عليه - از بدلاء سبعه بود ، و از اهل شهادت ، هيچ كس ايشان را نشناسد الا يك كس و چون آن مرد بمرد مصاحب ديگرى شوند ، وميان ايشان ونبى صلى الله عليه و آله حذيفة بن يمان واسطه بود ، و سلام ايشان را به نبى مىرسانيده ، و سلام نبى را به ايشان ، ونزد او جمع مىشدند ، وعلم كتاب وسنت از او اخذ مىكردند ، و به امامت او نماز مىكردند ،
هامش
( 1 ) تحفة الاخيار : 218