در سورهء شورى : ( اوْ يُزوِّجُهُمْ ذُكْراناً واناثاً ) « 1 » و اين توهّم باطل است به اجماع مسلمين ، بلكه به ضرورت دين ، و معنى آيهء شريفه اين است كه : خدا مىبخشد به هركه خواهد دختران وبس ، يا پسران وبس ، وپسران ودختران با هم ، و بعضى را عقيم سازد ، ومحتمل است كه تزويج با هم اشاره باشد به توأم « 2 » ، واللَّه أعلم .
[
پارهاى از عقائد باطله صوفيّه
] عطّار در كتاب « تذكرة الاولياء » از بايَزيد نقل كرده كه گفته است :
شكى در من پديد آمد ، و از اطاعت نوميد شدم ، گفتم به بازار روم وزنّارى بخرم و در ميان بندم ، به بازار شدم وزنّارى ديدم ، با خود گفتم به يك درهم دهند ، پرسيدم كه اين زنّار به چند ؟ گفت : به هزار دينار ، سر در پيش افكندم ومتحيّر شدم ، هاتفى آواز داد تو ندانستهاى كه زنّارى كه در ميان چون توئى بندند به هزار دينار كمتر ندهند « 3 » .
ونيز از بايزيد نقل كرده كه گفته : حق تعالى بر دل اولياء خود مطلع گشت ، بعضى از دلها را ديد كه بار معرفت نتوانستند كشيد ، به عبادتشان مشغول گردانيد « 4 » .
و از اين كلام مفهوم مىشود كه : به جهت قِلّتِ قدر ومرتبت وعدم قابليتِ تحمّل بارِ معرفت ؛ حضرت رسالت وشاهِ ولايت ، حضرت زين العابدين
هامش
( 1 ) الشورى ( 42 ) : 50 .
( 2 ) تفسير الميزان : 18 / 71 و 72 .
( 3 ) تذكرة الاولياء : 1 / 146 .
( 4 ) تذكرة الاولياء : 1 / 164 .