والحاصل في ا لبين تجدّد نسبة جامعة بين الطرفين ظاهرة ناظرة بالحكمين « 1 » .
شيخ مؤيد الدّين جندى
وى از شاگردان و مريدان شيخ صدر الدّين است ، جامع بوده ميان علوم ظاهرى و باطنى ، بعضى مصنّفات شيخ بزرگ را چون « فصوص الحكم » و « مواقع النجوم » شرح كرده است ، و مأخذ ساير شروح فصوص شرح وى است ، و در آنجا تحقيقات بسيار است كه در ساير كتب نيست و كمال وى از آن معلوم مىشود .
وى گفته است كه : شيخ صدرالدّين خطبهء فصوص را از براى من شرح كرد ، و در اثناى آن وارد غيبى بر وى ظاهر شد ، و اثر آن ظاهر و باطن مرا فرو گرفت ، آنگاه در من تصرّفى كرد عجيب ، و مضمون كتاب را تمام در شرح خطبه مفهوم من گردانيد ، و چون اين معنى را از من دريافت ؛ گفت : من نيز از حضرت شيخ درخواستم كه كتاب فصوص را بر من شرح كند ، خطبه را شرح كرد ، در اثناى آن در من تصرّفى كرد كه مضمون تمام كتاب مرا معلوم شد ، پس به اين حكايت مسرور شدم و دانستم كه مرا بهرهء تمام خواهد بود ، و بعد از آن فرمود كه : آن را شرحى بنويس ، پس در حضور وى اجلالًا لقدره وامتثالا لامره خطبه را شرح كردم .
و هم وى گفته : در محل بيان اين معنى كه ( كُمَّل را قوت ظهور در جميع مواطن هست ) بعد از مفارقت از اين نشأة ، مىگويد كه : در بغداد بودم ، و شخصى در منزل من فرود آمده بوده كه دعوى او اين بود كه مهدى است ، و از
هامش
( 1 ) نفحات الانس : 555 - 557 .