ثالث به صفت جمال بود ، از اين جهت شيخ بباليد و بزرگ شد ، ذلك فضل اللَّه يوتيه من يشاء واللَّه ذو الفضل العظيم « 1 » .
قضيب البان موصلى
كنيت وى ابوعبداللَّه است ، شيخ محيى الدّين بن العربى در بعض رسائل خود مىفرمايد كه : از اين طايفه ما بعضى را ديدهايم كه صورت روحانيت ايشان متجسّد و متمثّل مىشود بر صورت جسمانيت ايشان ، و بر اين صور متجسّد افعال و احوال مىگذرانند ، حاضران مىپندارند كه آن بر صور جسمانيه ايشان مىگذرد ، و مىگويند كه فلان كس را ديديم كه چنين و چنان مىكرد ، و حال آنكه آن كس از آن فعل مبرّاست ، و ما اين را بارها از بسيارى از اين طايفه مشاهده كردهايم و معاينه ديدهايم ، و چنين بود حال ابوعبداللَّه موصلى كه معروف است به قضيب البان و بايد بر اين انكار نيارى كه اسرار خداى تعالى در افراد عالم بزرگ و بسيار است ، و به قوّت عقل ادراك نمىتوان كرد .
شيخ عبداللَّه يافعى گفته كه : يكى از اهل علم مرا خبر داد كه يكى از فقرا را نمىديد كه نماز مىگزارد ، روزى اقامت نماز كردند او نشسته بود ، فقيهى از سر انكار او را گفت : برخيز و نماز جماعت بگزار ، برخاست و با ايشان تكبير نماز بست ، ركعت اول بگزارد ، فقيه منكر پهلوى او بود ، چون به ركعت دوم برخاستند ، فقيه نظر به وى كرد ، كس ديگر را ديد غير وى كه نماز مىگزارد ، از آن متعحب شد ، و در ركعت سوم كس ديگر غير آن دو كس اول ، و در ركعت
هامش
( 1 ) نفحات الانس : 523 و 524 .