تخطي إلى المحتوى الرئيسي

خيراتيه در ابطال صوفيه ( فارسى ) — صفحة 356

مساهمون:

ص٣٥٦
خار داشت گناه محفوظ ، و از مصطفى صلى الله عليه و آله مروى است : « ان تغفر اللّهم فاغفر « 1 » جمّاً وأيّ عبد لك لا ألما » « 2 » ، و نزديك اين بيچاره هيچ گناهى بدتر از آن نيست كه بندهء خود را مقصّر و مجرم نداند « 3 » . قاصر گويد : رد مجمل ترّهات مذكوره . . .

أخى على مصرى

وى شيخ بود در ملك شام و روم و مريدان بسيار بر وى جمع آمدند ، روزى حكايت منصور حلّاج در افتاد ، اخى على از حال وى از شيخ خود استفسار كرد ، حضرت شيخ بعد از آنكه در باب وى سخنان بسيار فرمودند گفتند : در آن وقت كه مرا حال گرم بود به زيارت وى رفتم ، چون مراقبه كردم روح وى را در عليّين ديدم در مقام عالى ، مناجات كردم و گفتم : خداوندا اين چه حالى است كه فرعون أنا ربكم الاعلى گفت ؟ و حسين منصور أنا الحق گفت ، و هر دو دعوى خدائى كردند ، اكنون روح حسين در عليّين ، و روح فرعون در سجّين ! در اين چه حكمت است ؟ در سرِ من ندا كردند كه : فرعون به خود بينى در افتاد ؛ همه خود را ديد و ما را گم كرد ، و حسين منصور همهء ما را ديد و خود را گم كرد ، بنگر كه چه فرق باشد « 4 » ؟ قاصر گويد كه : فرقى كه نقل كرده محض جعل و كذب است به خواهش
هامش
( 1 ) مصدر : تغفر . ( 2 ) سنن ترمذى : 5 / 370 حديث 3284 . ( 3 ) نفحات الانس : 439 - 443 . ( 4 ) نفحات الانس : 443 و 444 .