و آنها را لعنت ومذمّت فرموده « 1 » .
و همچنين اكراد يزيديه كه شيطان را خدا ، و از او تعبير به ملك طاووس مىنمايند ، ويزيد را پيغمبر او مىدانند ، بر حضرت امام حسين عليه السلام طعن مىزنند ، و بر سبيل طعن مسلمانان را از سنّى وشيعه حسينى مىنامند .
و همچنين صوفيان هر چيزى را - از خوب و بد مانند سگ و خوك را - عين خدا مىدانند ، و پروردگار خود مىدانند ، چنان كه گذشت از قول بايزيد كه گفت : نيست در جبّهء من غير خدا ، وقول ديگرى كه هرچه را مىديد آن را سجده كرده مىگفت : اين پروردگار من است ، وقول محيىالدين كه : خدا عين همهء چيزهاست .
وعلاء الدولهء سمنانى كه از جملهء اجلّهء مشايخ صوفيّه است در اينجا بر او طعن زده است و گفته كه : آيا حيا نمىكنى اى شيخ از اين كلام ، وراضى هستى كه كسى گويد كه : فضلهء شيخ عين شيخ است « 2 » ، و اين را هيچ كافرى نمىگويد حتى دهرى مذهبان ، لكن ملّا عبد الرّزاق كاشى از طعن علاءالدوله بىدماغ شده ، در توجيه كلام محيى الدين كوشيده « 3 » .
و همچنين مطلق خون را كسى از مسلمانان حلال و پاك ندانسته .
ونزد شيعه اركان نماز زياده بر پنج نيست ، ونزد شافعيه دو قول است سيزده وهفده « 4 » .
هامش
( 1 ) تبصره العلوم 26
( 2 ) نفحات الانس 488 489
( 3 ) نفحات الانس 483 488
( 4 ) فتح الوهاب بشرح منهج الطلاب : 1 / 38 .