و بكشد ، و به اذن حضرت ؛ حضرت امام حسن عليه السلام او را كشتند وسوزانيدند « 1 » .
پس شفاعت آن حضرت در فرداى قيامت خواهد بود به اذن ورضاى حق تعالى ، نظر به قول حق تعالى : ( مَنْ ذا الّذى يَشْفَعُ عِنْدَهُ الّا بِاذْنِه ) « 2 » و ( لا يَشْفَعُونَ الّا لِمَنِ ارْتَضى ) « 3 » يعنى : كيست شفاعت كند مگر به اذن خدا ؟ وشفاعت نخواهند كرد شفعا مگر از براى كسى كه راضى باشد به آن خدا .
پس شفاعت آن حضرت ردّ نخواهد شد ، و با آن حضرت به بهشت خواهد رفت ، وحال آنكه احدى از مسلمين - از سنّى وشيعه ، بلكه خارجى وغالى ويهودى ونصرانى وگبر وجوكى ، وغيرهم از اهل ملل ونحل - هر دو را خوب وناجى نمىدانند ، ونيز مولوى گفته :
كور كورانه مرو در كربلا * تا نيفتى چون حسين اندر بلا
وحال آنكه احدى از مسلمين حضرت امام حسين عليه السلام را بد « 4 » ندانستهاند ، وشهادتش را حمل بر جهالت وبدى او نكردهاند ، بلكه كفّار در اين باب طعن بر او نزدهاند ، بلكه بسيارى از كفّار هند مانند مرهطه تعزيهء او را مىگيرند و بر او مىگريند واو را پير زاده مىگويند ، و مال وجان را ؛ بسيارى در مصيبت او به مصرف مىرسانند .
و همچنين نصارى در وقت تلاطم دريا وخوف غرق ملتجى به تربت مقدّسهء آن حضرت مىشوند ، و قدرى از خاك تربت براى تسكين آب به دريا
هامش
( 1 ) بحارالانوار : 42 / 302 حديث 1 .
( 2 ) البقره ( 2 ) : 255 .
( 3 ) الانبياء ( 21 ) : 28 .
( 4 ) الف : بىبصيرت .