عسكرى عليه السلام و غيبت صغرا نوشته است . يعنى مىتوانست حداكثر با يك واسطه ، احاديث خود را از معصوم عليه السلام نقل كند ؛ در صورتى كه صحّت سند نزد اهل سنّت ، در صورتى است كه سند حديث ، به پيامبر صلى الله عليه و آله متّصل شود و بخارى با پيامبر ، حدود دو قرن فاصله داشت .
بنا بر اين ، صحيح البخارى از نظر متن و سند و از نظر اتّصال به معصوم عليه السلام ، داراى تفاوت اساسى است . به علاوه اين كه بخارى بايد از مشكلات ممنوعيّت نقل احاديث هم مىگذشت .
ج . تحريف در احاديث
بخارى در نقل حديث ، امانتدارى نكرده است و در مواردى ، به صورت جانبدارانه ، احاديث را تحريف كرده است . « 1 » به يك نمونه اشاره مىكنيم :
شخصى از عمر بن خطاب سؤال كرد كه اگر جُنُب شوم و دسترسى به آب نداشتم ، وظيفه چيست ؟ عمر در جواب گفت : « نماز نخوان » . عمّار كه در مجلس حاضر بود ، دستور تيمّم را كه هر دو از رسول خدا شنيده بودند ، به عمر تذكّر داده و بر حكم عمر ، بر ترك نماز ، اعتراض كرد . « 2 » شكّى نيست كه چنين حكمى ، بر خلاف نصّ صريح قرآن و سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله است .
بخارى هم اين جملهء « نماز نخوان » را از حديث ، حذف كرده است ، در حالى كه متن كامل حديث را نسائى ، « 3 » مسلم « 4 » و ابن ماجه « 5 » ( با حكم عمر ) در كتاب خود آوردهاند .
هامش
( 1 ) . ر . ك : اصول فقه و قواعد فقه الحديث ، ص 68 .
( 2 ) . ر . ك : صحيح البخارى ، ج 1 ، ص 211 .
( 3 ) . سنن النسائى ، ج 1 ، ص 134 .
( 4 ) . صحيح مسلم ، ج 1 ، ص 193 .
( 5 ) . إهداء الديباجة بشرح سنن إبن ماجة ، ج 1 ، ص 311 .