نكرده ، و به گمان آن كه ديگران چون ديگران بودند » .
جابرى در شرح حال علامه مير محمد صادق خاتون آبادى مى نويسد :
در خُردى بنده با آن مرحوم در مسجد نو نزد مرحوم درّى هم درس بوديم . « 1 »
وى در يكى از شب هاى ماه شعبان 1336 ق درگذشت و در تكيه ملك دفن شد . « 2 »
به نوشته مرحوم جابرى : شبى كه بغتةً فوت و دفن شد ، پسر حاج ملا اسماعيل نقنهاى كه قبلًا مرده بود به خواب مادرش آمده و گفته بود كه ما معذّب بوديم و به بركت دفن حاج ملا حسن آزاد شديم . « 3 » جابرى مى نويسد : چون به بسيارى از علماى دنيا طلب تندى مىكرد ، در تاريخ فوتش 1337 گفتم : « 4 »
فقيه دُر ، حسن ، آن درّ يكتا * كه زندى گفت بر ابر و به مرّيخ
صدف بشكست و جست و « جابرى » گفت : * « غياب الكوكب الدرّى » به تاريخ
40 . ميرزا حسن عراقى
« ميرزا محمّد حسن ولد ميرزا ابراهيم محرّر ، از علماى با اجتهاد كامل ، و حاضر در جواب مسائل ، و زاهدى گوشهنشين و مختفى ، و در زندگانى به قناعت ، و مانند استادش ميرزا محمّد حسن نجفى بود . امامت و تدريس را به پا نمود ، و مسجد سلام براى ايشان بنا شد ، ولى افسوس نهال عمرش به جوانى طى شد ، 1323 » . « 5 »
« پدر او به محرّرى در مسجد نو بازار اشتغال داشت . آميرزا حسن نزد حاجى ميرزا حبيب الله رشتى و ديگر علماى نجف « 6 » تحصيل كرده ، در اصفهان تدريس اصول و
هامش
( 1 ) . همان ص 347 .
( 2 ) . مقدمه ديوان طرب ص 123 .
( 3 ) . تاريخ اصفهان جابرى 328 .
( 4 ) . همان .
( 5 ) . تاريخ اصفهان جابرى 328 .
( 6 ) . شيخ لطف الله مازندرانى ، آخوند خراسانى و صاحب عروه . المسلسلات ج 1 ص 105 .