نعى ذاتَ قُدسٍ يعلمُ اللهُ أنّها * منزّهةُ الأفعالِ فى السرِّ و الجَهلِ
( حلّى ، 81 : 1404 )
خبر مرگ كسى را داد كه داراى قداست و پاكى بود كه خداوند مىداند كه او داراى كارهاى پاكيزه در پنهان و آشكار مىباشد .
2 - 3 - 2 - 1 - 1 - 10 شجاعت
شجاعت و دلاورى يكى ديگر از فضايل بارز امام ( ع ) است كه شاعران در بيشتر اشعار خود به توصيف آن پرداختهاند ، سيد حيدر ، شجاع و دلاورى با قامتى بلند و تنومند را به تصوير مىكشد كه سپرى از صبر و بردبارى در مقابل دشمن جاهل و كينهتوز را بر تن دارد . سيد در اينجا ، مدح و فخر را با حماسه در آميخته و به صفت بردبارى و وقار ايشان در عين عظمت و شجاعتش اشاره دارد ؛ صفتى كه لازمه رهبر و حاكم يك امت است و اين ويژگىها در امام ( ع ) هويداست .
طويلُ نجادِ السيفِ فالدرعُ لم يكُن * ليَلبِسَهُ إلّا منَ الصَّبرِ ضافياً
( همان : 161 )
حمايل شمشير او بلند است پس سپر نبود تا او را بپوشاند اما از صبر لباسى بلند پوشيده كه روى زمين كشيده مىشود .
در مصرع اول " طويل النجاد " كنايه از شجاعت و قد و قامت بلند است و مصرع دوم كنايه نسبت از صبر ايشان است . شاعر صبر امام حسين ( ع ) را به زره محكم كه او را در برابر جاهلان مقاوم نگه داشته است ، تشبيه كرده است .
سيد حيدر در بيشتر قصايدش به صفت شجاعت توجه كرده و شجاعت و فضايل ايشان را در برابر حقارت و ذلت بنىاميه به تصوير كشيده است ؛ در واقع در اين ابيات مىتوان ديد كه به چه زيبايى ، دو صفت متضاد شجاعت و خوارى و ذلت در مقابل هم صفآرايى كردهاند . شاعر امام را قهرمانى توصيف مىكند كه دشمنان از رويايى با او واهمه دارند . و نيز از شجاعت و شرف و كرامت او در محافظت از ناموس و زنان كريمه و شجاعت و درايتش در رهبرى لشكر