1 . " دُمية القصر فى شعراء العصر " ، ( نسخه خطى ) كه در آن اشعارى را كه درباره محمد صالح كبة « 1 » گفته است را جمع آورى كرده است .
2 . " الأشجان فى مراثى خير الانسان " ( نسخه خطى ) كه در آن مراثى دوستش ، " ميرزا جعفر القزوينى " را جمع كرده و براى هر قصيده ، مقدمهاى ويژه نوشته است . اين كتاب در كتابخانه الامام كاشف الغطاء در نجف اشرف موجود است .
3 . " العقد المفصّل فى قبيلة المجد المؤثّل " ، ( چاپ شده ) كه يك موسوعه ادبى كوچك است كه آن را براى دوستش " محمد حسن كبة " ، تأليف كرده و در آن آثارش را ثبت كرده است . اين موسوعه پر از فكاهيات و امثال و حكم و فقه است كه اعجاب آل كبة و اديبان معاصر را بر انگيخته است . ( سليمان ، 165 : 1981 )
4 . ديوان ، كه به دو صورت مطبوع و مخطوط موجود است . اما ديوانش به دو صورت چاپ شده است :
1 . " الدراليتيم و العقد النظيم " ، كه به صورت چاپ سنگى در بمبئى هند ، در سال 1312 ه - . 1897 م چاپ شده است .
2 . " ديوان السيد حيدر الحلّى " ، كه نشر و تحقيق آن توسط " على الخاقانى " صورت گرفته و در مطبعة الحيدريه ، در نجف ، در دو جزء به چاپ رسيده است .
سرانجام اين شاعر اهل بيت ، در شب نهم ربيع الاول سال 1304 ه - . 1887 م ، در سن پنجاه و نه سالگى چشم از جهان فرو بست . پيكرش را با همراهى بسيارى از عالمان و بزرگان حلّه به نجف اشرف حمل و در صحن مطهر جدّش اميرالمؤمنين على ( ع ) دفن كردند . مىگويند سالى كه سيد حيدر وفات كرد خشكسالى و قحطى در حلّه حاكم بود زمانيكه مراسم تدفين وى به پايان رسيد بارانى سخت بر حلّه باريد كه مردم آن را به بركت سيد حيدر مىدانستند و شاعرانى همچون شيخ حمادى مىگفتند كه آسمان نيز بر سيد حيدر گريه كرده
هامش
( 1 ) محمد صالح كبة ، جد يكى از خاندانهاى بزرگ عرب ، از شاخه قبيله ربيعه است و از دوستداران علم و ادب بود و كارهاى عمرانى زيادى در عراق انجام داده است . وى در بسيارى از فنون مهارت داشت و در سال 1201 ه - 1787 م به دنيا آمده و در سال 1287 ه - 1870 م ، وفات يافته و در نجف اشرف دفن شده است . ( الموسوى ، 43 : 1887 )