تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اهل بيت ( ع ) در شعر سيد حيدر حلى و شهريار ( فارسى ) — صفحة 267

مساهمون:

ص٢٦٧
مسلمانان و مشركان حجابى معنوى وجود دارد . پاك و خوشبو شدى يا اينكه خاك تو مشك است و يا بوى خوش مشك ، از تندى بوى معطر عود تو به عارت گرفته است . چگونه من ثنايم را بيارايم ، به من بگو : تو چه هستى تا به بهترين وصف بيارايمت . خورشيد شايستگى دارد كه شبيه آن شود اگر شامگاه و بامداد ( هميشه فروزان ) بدرخشد . شهريار نيز قصيده‌اى با عنوان « هديه‌اى ناچيز بر آستان مقدس حرمين كاظمين » سروده و در آن به بيان ارادت و محبت خود نسبت به اين آستان مقدس پرداخته است . شاعر ابتدا از حرمت و قداست حرمين مىگويد و آسمان‌ها را آستان بوس آن مكان مقدس مىداند و از ادب و احترامى كه در آن فضا حاكم است ، سخن مىراند :
همه پاس ادب باشى خدا را * همه دست ادب بر سينه يارا حريم حرمتى در پيش دارى * كه سر گم مىكند خود دست و پا را در اينجا آسمان‌ها آستان بوس * چه جاى سر بر آوردن شما را ادب راه نفس بندد به سينه * نفس جاى گلو گيرد صدا را
( شهريار ، 1387 ، ج 1182 : 2 )

4 - 1 - 10 - 2 وجوه افتراق

4 - 1 - 10 - 2 - 1 توصيف ويژگىهاى اخلاقى

از افتراقات بين شعر سيد حيدر و شهريار در اين بخش آن است كه شهريار به ذكر صفات و ويژگىهاى دو امام بزرگوار نپرداخته و تنها به توصيف حرمين و صحن آن اكتفا كرده است در حالى كه سيد حيدر علاوه بر توصيف صحن حرمين ، به ويژگىهاى فردى و اجتماعى آن بزرگواران نيز پرداخته است . در ابيات زير سيد حيدر جود و بخشش امام موسى كاظم و امام جواد عليهماالسلام را از بخشش درياها بيشتر دانسته و از گشاده دستى و بخشندگى آنها در روزگارى كه انسان‌هاى بخيل زاده است ، سخن مىراند و در كنار اين جود از علم و حلم و
اهل بيت ( ع ) در شعر سيد حيدر حلى و شهريار ( فارسى ) — صفحة 267 | گلثوم تنها