إلاالله » حك شده بود . شهريار درباره اين جنبهى اعجاز شخصيت پيامبر ( ص ) بيتى سروده است . وى در اين بيت از عنصر تشبيه بهره جسته است : « كارنامه منشور آسمانى قرآن » و « مهر نبوت » تشبيهاتى بديع هستند كه شاعر براى زيباتر ساختن كلام خويش از آنها بهره برده است . نكتهاى كه در اينجا بايد گفت اين است كه شهريار در اشعار مذهبى خويش غالباً از تشبيهات فشرده و موجز استفاده مىكند :
به كارنامه منشور آسمانى قرآن * كه نقش مهر نبوت بُوَد به نام محمد
( شهريار ، 97 : 1373 )
4 - 1 - 1 - 2 - 4 توصيف جسمانى
از جمله ويژگى شعر سيد حيدر ، توصيف ظاهرى و جسمانى پيامبر اكرم ( ص ) است كه در شعر شهريار به چشم نمىخورد . سيد حيدر در بيتى به توصيف ظاهرى و چهرهى زيبا و لطيف پرداخته و براى نشان دادن اين لطافت از عنصر تشبيه بهره جسته و مىگويد كه صورت حضرت آنقدر لطيف و شفاف است كه گويى از صورتش آب مىچكد :
رقَّ بِشراً وجهُه حتَّى لَقَد * كانَ يقطرُ منهُ البِشرُ ماءا
( همان : 29 )
پوست صورتش آنقدر لطيف است كه گويا از صورتش آب مىچكد .
در بحث از مضامين اخلاقى و اجتماعى ، سيد حيدر در كنار توصيفات فردى ، بيشتر به مضامينى مىپردازد كه جنبهى اجتماعى دارد . وى در توصيف بخشش پيامبر ( ص ) از تشبيه مقلوب بهره مىگيرد و مىگويد كه آسمانها و زمين جود و بخشش خويش را از دستان بخشايشگر پيامبر ( ص ) گرفتهاند و اينچنين جود و كرم او را به كل كاينات و هستى تعميم مىدهد :
ذو مُحيّاً فيه تُستَقى السماء * و بنانٍ علَّمَ الجودَ السماءَا
( حلّى ، 1404 : 29 )
در مقابل شهريار در كنار توصيف خصوصيات اجتماعى پيامبر ( ص ) و بيان فضايل ايشان به