( حلّى ، 1404 : 29 )
شريفترين و برترين مبعوثى آمده كه خداوند او را برگزيده است .
از نظر علم ، تقوا ، درستكارى ، عفاف و عزت نفس از همه اهل دين برترى يافت .
شهريار نيز در غزل « قيام محمد » كه در نعت پيامبر اكرم ( ص ) سروده است ، عرش الهى را به وجود عظيم پيامبر ( ص ) قائم و پابرجا مىداند و از مقام و منزلت بىپايان او سخن مىراند و از ميان انسيان و جنيان ، تنها حضرت جبرئيل را همنشين پيامبر عظيم الشأن مىداند كه اين حكايت از فرا بشرى بودن شخصيت حضرت محمد ( ص ) دارد . در بيت دوم « پرنده پر نتوان زد به بام محمد » كنايه از مقام والاى پيامبر ( ص ) است . همچنين شهريار با استفاده از واج آرايى و تكرار واكهاى همجنس يا شبه جنس همانند « م » و « ش » و « ب » و « پ » و چينش آنها در كنار هم به موسيقى درونى و معنوى شعرش افزوده است .
ستون عرش خدا قائم از قيام محمد ( ص ) * ببين كه سر به كجا مىكشد مقام محمد ( ص )
به جز فرشته عرش آشيان وحى * پرنده پر نتواند زدن به بام محمد
على كه كون و مكانش غلام حلقه به گوشند * مگر نه فخر كنان گفت من غلام محمد
( شهريار ، 1373 : 97 )
با توجه به ابياتى كه هر دو شاعر در آن به بيان مقام و منزلت والاى پيامبر ( ص ) پرداختند ، اگرچه هر دو به يك مضمون اشاره نمودند ، اما موسيقى كه شهريار در شعرش با استفاده از آرايههاى لفظى و معنوى خلق كرده است ، شنيدن شعر او را براى مخاطب دلنشينتر كرده است .