( خشكنابى ، 106 : 1379 )
3 - 4 - 2 - 3 - 2 فلسفه نهضت حسينى
شهريار در قصيده حماسه حسينى به بيان فلسفه نهضت و جنبش امام حسين ( ع ) و موضع خصمانه ايشان در برابر حكومت اموى مىپردازد سپس اين پرسش را مطرح مىكند : چرا امام حسين ( ع ) به همراه خانوادهاش به سمت كوفه حركت كرد ؟ سپس پاسخ مىدهد كه حضرت زينب كسى است كه پرچم اسلام را با سخنان زيبا و غرّاى خود حمل مىكرد سخنانى كه دستگاه تبليغاتى حكومت غاصب اموى را خوار و پست كرد و آن را به ذلت كشاند و دين رسول خدا را زنده گرداند :
حماسهاى است از حماسهها ما فوق * هر آن حماسه كه در وى رسيد مادون شد
حسين ، عائله با خود نبرده بىتدبير * كه غرق حكمت او فكرت افلاطون شد
از اين مبارزه بشكفت خاندان على ( ع ) * چنان كه نسل پليد اميه موهون شد
( همان ، ج 492 : 1 )
شهريار يادآور مىشود كه فلسفه حركت امام حسين ( ع ) نوعى عهد و پيمان الهى بود كه مىخواست با ظلم و ستم ، دين فرستاده خدا را زنده گرداند .
3 - 4 - 2 - 3 - 3 نماز ظهر عاشورا
شهريار نماز واقعى را نماز ظهر شهيدان عاشورا مىداند كه در بهبوهه جنگ ، نماز اول وقت را ادا كردند . اين مسئله حكايت از اين دارد كه هدف اساسى قيام حسين ( ع ) امر به معروف و زنده گرداندن اصول و فروع دين بود .
اگر نماز شهيدان ظهر عاشوراست * نماز من به خدا نيست جز قيام و قعود
( شهريار ، 1377 ، ج 504 : 1 )
« دشمن فرصت نماز خواندن هم به سپاه امام نمىدهد . حسين به نماز مىايستد تا با ابراز نياز به آستان « الله » ، سرود بىنيازى از هر كس جز او را بر بام بلند زمان برخواند و زمزمه