در سوره انسان قرار دارد و چون سوره انسان با هل أتى شروع مىشود ، به اين نام معروف است . شهريار در وصف اهل بيت ( ع ) و حضرت زهرا ( س ) به اين سوره اشاره مىكند و با الهام از اين سوره ، به ماجراى بيمارى حسنين ( ع ) و نذر روزهى حضرت على و زهرا عليهما السلام براى شفاى فرزندان و بخشش غذاى افطارشان به يتيم اشاره دارد و مىگويد : « هل أتى » در شأن و منزلت حضرت زهرا ( س ) نازل گشته است :
طفلى از كوچه ندا داد و ( لاتقهر ) خواند * نكند كآمده باشد به در خانه يتيم
آن يتيم از در اين خانه قدم وا ننهاد * تا نشد شام عزيزان تو با وى تقديم
شير زادان على شام ندارند امشب * تا يتيم اين همه بىشام نخسبد به گليم
« هل أتى » نازل در شأن بتول عذراست * مرحبا مهبط تنزيل خداوند حكيم
( شهريار ، 1385 ، ج 1110 : 2 )
شهريار در بخش ترجمه و اقتباس از ديوان حضرت امير ( ع ) نيز سرودهاى دارد كه در آن ، مفاخره على ( ع ) به فاطمه ( س ) را به زيبايى بيان نموده است . وى در اينجا به فخر على ( ع ) ، از داشتن همسر و فرزندانى و الا سخن مىراند :
همسرى تاج سر ستم كه به جانش بپرستم * كرم خاص خدايى كه به جانش بپرستم
فخر از زهره زهرا و دو و الا پسرستم * خود نبى داشته دامادم و فخر پدرستم
آرى از دست نبوت به سر اين تاج زرستم * دُرة التاجِ امانت به كلاه و كمرستم
( همان : 1199 )
3 - 3 على ( ع )
3 - 3 - 1 مدح
شخصيت بى كران اميرالمومنين على عليه السلام به قدرى گسترده و وسيع است كه امكان بررسى و بيان آن براى هر كسى مقدور نيست و هر فرد با برداشت ، طرز نگاه و