الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها )
( نساء : 58 ) استناد نموده اند ( ابن زنجله ، 1402 ق ، ص 483 ) . همچنين منابع احتجاج قراءات در توجيه اين وجه قرائى مىگويند : امانت هر چند مصدر است ؛ اما چون داراى انواع مختلفى است به وجه جمع قرائت مىشود ( ابن خالويه ، 1421 ق ، ص 255 ) .
ابن عطيه پس از بيان اختلاف قرائت وارده در آيه به بيان معناى واژه « لِأَمَانَاتِهِمْ » مىپردازد و نكته اى را بيان مىكند كه قابل توجه است . وى مىنويسد : « والأمانة أعم من العهد ، إذ كل عهد فهو أمانة فيما تقدم فيه قول أو فعل أو معتقد ، وقد تعن أمانة فيما لم يعهد فيه تقدم ، وهذا إذا أخذناهما بنسبتهما إلى العبد ، فإن أخذناهما من حيث هما عهد اللّه إلى عباده و أمانته التى حملهم كانا فى رتبة واحدة » ( ابن عطيه ، 1422 ق ، ج 4 ، ص 137 ) . اين سخن ابن عطيه به طور غير مستقيم بيانگر علت قرائت واژه « لِأَمَانَاتِهِمْ » به وجه جمع و « عَهْدِهِمْ » به وجه مفرد است .
ب . ابن كثير « لِأَمَانَتِهِمْ » به وجه مفرد قرائت كرده است ( دانى ، 2005 م ، ص 636 ) . واژه « لِأَمَانَتِهِمْ » مصدر است كه دلالت بر مفرد و جمع دارد هر چند كه مفرد است . ابن كثير قرائت « لِأَمَانَتِهِمْ » را به علت راحتر تلفظ كردن آن نسبت به واژه « لِأَمَانَاتِهِمْ » به وجه جمع برگزيده است ، همچنين واژه « لِأَمَانَتِهِمْ » با وجود مفرد بودن ، بر هر آن چه كه واژه « لِأَمَانَاتِهِمْ » دلالت مىكند ، دلالت دارد ( ابوعلى فارسى ، 1404 ق ، ج 5 ، ص 287 ) . سياق كلمات مؤيد قرائت ابن كثير است ؛ زيرا واژه « عَهْدِهِمْ » كه به « لِأَمَانَتِهِمْ » عطف شده است ، مفرد است و قرائت « لِأَمَانَتِهِمْ » به وجه مفرد هماهنگ با واژه « عَهْدِهِمْ » خواهد بود ( ابن زنجله ، 1402 ق ، ص 483 ) .
تحليل اثر سياق در اختيار قرائت : قراء واژه « لِأَمَانَاتِهِمْ » را به دو وجه « لِأَمَانَاتِهِمْ » و « لِأَمَانَتِهِمْ » قرائت كرده اند . سياق كلمات قرينه اى بر تقويت قرائت « لِأَمَانَتِهِمْ » به وجه مفرد است .
14 .
( وَ الَّذِينَ هُمْ لِأَماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ )
( معارج : 32 )
« و كسانى كه امانتها و پيمان خود را مراعات مىكنند » .
واژه « لِأَمَانَاتِهِمْ » به دو وجه « لِأَمَانَاتِهِمْ » و « لِأَمَانَتِهِمْ » قرائت شده است :