الصَّلاةَ وَ آتَى الزَّكاةَ وَ لَمْ يَخْشَ إِلَّا اللَّهَ )
( توبه : 18 ) است كه همه قراء كلمه « مَسَاجِدَ » را به وجه جمع قرائت كرده اند ( ابن زنجله ، 1402 ق ، ص 316 ) . بنابراين سياق آيات مؤيد قرائت مشهور است .
برخى مىگويند مىتواند مراد از « مَسَاجِدَ » به وجه جمع ، مسجدالحرام باشد به اين اعتبار كه هر نقطه و مكانى از آن مسجد است يا به اعتبار اين كه مسجدالحرام قبله و امام تمام مساجد است ( نحاس ، 1408 ق ، ج 3 ، ص 191 ؛ ابو سعود عمادى ، 1971 م ، ج 2 ، ص 529 - 530 ) .
ب . ابن كثير و ابوعمرو « مَسجِدَ » خوانده اند ( ابن مهران ، 1408 ق ، ص 193 ) . طرفداران قرائت به وجه مفرد مراد از مسجد را مسجد الحرام دانسته اند ؛ زيرا در آيه بعد مىفرمايد :
« أَ جَعَلْتُمْ سِقايَةَ الْحاجِّ وَ عِمارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ »
( توبه : 19 ) ( ابن ابى مريم ، 1414 ق ، ج 2 ، ص 589 ) .
تحليل اثر سياق در اختيار قرائت : كلمه « مَسَاجِدَ » به دو وجه « مَسَاجِدَ » و « مَسجِدَ » قرائت شده است . طرفداران قرائت « مَسجِدَ » معتقدند چون سياق آيات سخن از مسجد الحرام است ، پس بهتر است اين واژه به وجه مفرد قرائت شود تا مراد از آن مسجد الحرام باشد .
10 .
( خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَ تُزَكِّيهِمْ بِها وَ صَلِّ عَلَيْهِمْ إِنَّ صَلاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ )
( توبه : 103 )
« از اموال آنان صدقهاى بگير تا به وسيله آن پاك و پاكيزهشان سازى ، و برايشان دعا كن ، زيرا دعاى تو براى آنان آرامشى است ، و خدا شنواى داناست » .
واژه « صَلَاتَكَ » به دو وجه « صَلَاتَكَ » و « صَلَواتِكَ » قرائت شده است :
الف . قرائت مشهور آيه « صَلَاتَكَ » به وجه مفرد است ( ابن جزرى ، بى تا ، ج 2 ، ص 281 ) . در توجيه قرائت مشهور مىگويند : واژه « صلاة » مصدر است و مصدر با وجود مفرد بودن براى جمع نيز استعمال مىشود ( ابن زنجله ، 1402 ق ، ص 323 ) .
ب . ابن عامر ، ابوعمرو ، ابن كثير ، نافع ، شعبه « صَلَواتِكَ » به جمع قرائت كرده اند ( ابن مجاهد ، 1988 م ، ص 317 ) . مستند قراء در قرائت به جمع آيه
( وَ مِنَ الْأَعْرابِ مَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ يَتَّخِذُ ما يُنْفِقُ قُرُباتٍ عِنْدَ اللَّهِ وَ صَلَواتِ الرَّسُولِ أَلا إِنَّها قُرْبَةٌ لَهُمْ سَيُدْخِلُهُمُ اللَّهُ