الف ) قرائت مشهور آيه ، « مُنَزِّلُهَا » با تشديد زاء است ( ابن الباذش ، 1403 ق ، ج 2 ، ص 636 ) . بنا بر اين قرائت ، « مُنَزِّلُهَا » اسم فاعل از باب تفعيل است . دليل قرائت مشهور واژههاى « أنزَلَ » و « نَزَّل » است كه هر دو به يك معناست و به جاى هم نيز استعمال مىشوند ( ابوعلى فارسى ، 1404 ق ، ج 3 ، ص 282 ) .
ب ) ابن كثير ، ابوعمرو ، حمزه و كسايى « مُنزِلُهَا » بدون تشديد با سكون نون و كسر زاء خوانده اند ( ابن مجاهد ، 1988 م ، ص 150 ؛ ابن شريح ، 1421 ق ، ص 106 ) . طبق اين قرائت ، كلمه « مُنزِلُهَا » اسم فاعل از باب افعال است .
طرفداران قرائت « مُنزِلُهَا » به تخفيف ، سياق آيات را دليل اختيار قرائت خود دانسته و مىگويند : در قرائت به تخفيف كلمه « مُنزِلُهَا » با فعل امر « أَنزِلْ » در آيه قبل
« قالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنا أَنْزِلْ عَلَيْنا مائِدَةً مِنَ السَّماءِ تَكُونُ لَنا عِيداً لِأَوَّلِنا وَ آخِرِنا وَ آيَةً مِنْكَ وَ ارْزُقْنا وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ »
( مائده : 114 ) تناسب دارد ؛ زيرا هر دو از باب افعال هستند ( ابن ابى مريم ، 1414 ق ، ج 1 ، ص 465 ؛ مكى بن ابى طالب ، 1404 ق ، ج 1 ، ص 326 ) .
تحليل اثر سياق در اختيار قرائت : قراء اسم فاعل « مُنَزِّلُهَا » را به دو صورت به تشديد « مُنَزِّلُهَا » و به تخفيف « مُنزِلُهَا » قرائت كرده اند . قرائت « مُنزِلُهَا » به تخفيف هماهنگ با سياق آيه قبل است ؛ زيرا « مُنزِلُهَا » در آيه شريفه جواب فعل امر « أَنزِلْ » در آيه قبل است . و در قرائت به تخفيف لفظ جواب با لفظ سؤال تناسب دارد .
10 .
( أَ فَغَيْرَ اللَّهِ أَبْتَغِي حَكَماً وَ هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ إِلَيْكُمُ الْكِتابَ مُفَصَّلًا وَ الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَعْلَمُونَ أَنَّهُ مُنَزَّلٌ مِنْ رَبِّكَ بِالْحَقِّ فَلا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ )
( انعام : 114 )
واژه « مُنَزَّلٌ » به دو وجه « مُنَزَّلٌ » و « مُنزَل » قرائت شده است :
الف . ابن عامر و حفص « مُنَزَّلٌ » با تشديد قرائت كرده اند ( محيمد ، 2002 م ، ص 213 ) . واژه « مُنَزَّلٌ » با تشديد اسم مفعول از باب تفعيل است . مستند قرائت مشهور آيات ديگر :
« تَنْزِيلُ الْكِتابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ »
( جاثيه : 2 ) از قرآن كريم است كه اين واژه از باب تفعيل قرائت شده است ( ابوعلى فارسى ، 1404 ق ، ج 3 ، ص 387 ) .