[ و ] در پى روزى خدا هستند ، و [ گروهى ] ديگر در راه خدا پيكار مىنمايند . پس هر چه از [ قرآن ] ميسّر شد تلاوت كنيد و نماز را برپا داريد و زكات را بپردازيد و وام نيكو به خدا دهيد و هر كار خوبى براى خويش از پيش فرستيد آن را نزد خدا بهتر و با پاداشى بيشتر باز خواهيد يافت . و از خدا طلب آمرزش كنيد كه خدا آمرزنده مهربان است » .
واژههاى « نِصْفَهُ » و « ثُلُثَهُ » به دو وجه « نِصْفَهُ » « ثُلُثَهُ » و « نِصْفِه » « ثُلُثِه » قرائت شده اند :
الف . قرائت مشهور آيه « نِصْفَهُ » و « ثُلُثَهُ » به نصب است ( اهوازى ، 2002 م ، ص 366 ) . در قرائت به نصب « نِصْفَهُ » و « ثُلُثَهُ » به « أَدْنَى » عطف شده اند . قرائت مشهور به معناى اين است كه خداوند مىداند پيامبر و گروهى از مؤمنان ، زمانى كمتر از دو سوم شب و همچنين نيمى از شب و يك سوم شب را بيدارند و به تهجد مىپردازند ( ابوعلى فارسى ، 1404 ق ، ج 6 ، ص 337 ) . قرائت « نِصْفَهُ » و « ثُلُثَهُ » به نصب هماهنگ با سياق سوره است . در ابتداى سوره پيامبر ( ص ) مأمور است تا نيمى از شب يا اندكى كمتر و يا اندكى بيشتر از آن را بيدار باشد :
« يا أَيُّهَا الْمُزَّمِّلُ قُمِ اللَّيْلَ إِلَّا قَلِيلًا - نِصْفَهُ أَوِ انْقُصْ مِنْهُ قَلِيلًا - أَوْ زِدْ عَلَيْهِ وَ رَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا »
( مزمل : 1 - 4 ) ( مكى بن ابى طالب ، 1404 ق ، ج 2 ، ص 346 ) . در قرائت به نصب محتواى آغازين سوره با پايان سوره تناسب دارد ( زمخشرى ، 1407 ق ، ج 4 ، ص 643 ) ؛ زيرا آن چه در ابتداى سوره به آن امر شده اند عبارت است از قيام نيمى از شب « نِصْفَهُ » و يا قيام زمانى كمتر از نيمى از شب
« أَوِ انْقُصْ مِنْهُ قَلِيلًا »
كه اشاره به « ثُلُثَهُ » دارد و يا قيام زمانى بيشتر از نيمى از شب « أَوْ زِدْ عَلَيْهِ » كه اشاره به « أَدْنَى مِن ثُلُثَى » دارد . بنابراين ابتداى سوره با پايان سوره در قرائت مشهور هماهنگ است .
ابوحيان به سياق سوره توجه دارد و مىگويد : « فقراءة النصب مناسبة للتقسيم الذى فى أول السور » ( ابوحيان اندلسى ، 1420 ق ، ج 10 ، ص 320 )
ب . نافع ، ابن عامر و ابوعمرو « نِصْفِه » و « ثُلُثِه » به كسر فاء و ثاء خوانده اند ( ابن جزرى ، بى تا ، ج 2 ، ص 393 ) . در قرائت به كسر « نِصْفِه » و « ثُلُثِه » بر « ثُلُثَى » عطف شده