« مساكِينٍ » به وجه جمع دارد . در اين آيه سياق هماهنگ با هر دو وجه قرائى است و تنها نكته اى كه مىتوان بيان نمود اين است كه قرائت مشهور بر پرداخت فديه به يك مسكين دلالت دارد . حال اگر تعداد روزها زيادتر از يك روز باشد ، آيا فديه چند روز را بايد به يك مسكين داد يا مىتوان آن را به مساكين داد ؟ در پاسخ مىتوان گفت : قرائت مساكين روشن مىكند كه فديه چند روز را مىتوان به بيش از يك مسكين پرداخت كرد ؛ بنابراين ، قرائت مساكين مكمل قرائت مسكين است . اگر چه قرائت مساكين در مورد دادن فديه يك روز به يك مسكين با اشكال روبه رو است .
7 .
( سَيَقُولُونَ لِلَّهِ قُلْ أَ فَلا تَتَّقُونَ * قُلْ مَنْ بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَ هُوَ يُجِيرُ وَ لا يُجارُ عَلَيْهِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ * سَيَقُولُونَ لِلَّهِ قُلْ فَأَنَّى تُسْحَرُونَ )
( مؤمنون 87 - 89 )
« خواهند گفت : « خدا » بگو : « آيا پرهيزگارى نمىكنيدبگو : « فرمانروايى هر چيزى به دست كيست ؟ و اگر مىدانيد [ كيست آنكه ] او پناه مىدهد و در پناه كسى نمىرود ؟ - خواهند گفت : « خدا . » بگو : « پس چگونه دستخوش افسون شدهايد » ؟
واژه « لِلَّهِ » در آيه 87 و آيه 89 به دو وجه « لِلَّهِ » و « الله » قرائت شده است :
الف . قرائت مشهور آيه « لِلَّهِ » است ( ابن جزرى ، بى تا ، ج 2 ، ص 329 ) . طرفداران قرائت مشهور جواب را بر معناى كلام حمل نموده اند ؛ زيرا هر چند لفظ سوال مرفوع است ؛ اما معناى
« قُلْ مَنْ بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ »
« لمن ملكوت كل شيء » و
« قُلْ مَنْ رَبُّ السَّماواتِ السَّبْعِ »
« لمن السماوات » است ( ابن عطيه ، 1422 ق ، ج 4 ، ص 154 ؛ آلوسى ، 1415 ق ، ج 9 ، ص 258 ) .
مستند قراء در قرائت « لِلَّهِ » خط مصاحف است ؛ زيرا در تمام مصاحف غير از مصاحف بصره ، واژه « لِلَّهِ » بدون الف نوشته شده است ( مكى بن ابى طالب ، 1404 ق ، ج 2 ، ص 130 )