تؤمنون » . شيخ طوسى معتقد است در قرائت با تاء ، لحن كلام از غيبت به خطاب تبديل شده است و مخاطب در « لَا تُؤْمِنُونَ » قومى هستند كه سوگند ياد مىكنند با ديدن معجزات ايمان مىآورند و خداوند متعال از عدم ايمان ايشان خبر مىدهد و اين انصراف از غيبت به خطاب مانند « اياك نعبد است » كه پس از « الحمد لله » بيان شده است ( طوسى ، بى تا ، ج 4 ، ص 236 ) .
تحليل اثر سياق در اختيار قرائت : قراء فعل « لَا يُؤْمِنُونَ » را به دو وجه « لَا يُؤْمِنُونَ » و « لَا تُؤْمِنُونَ » قرائت كرده اند . قرائت « لَا يُؤْمِنُونَ » با ياء خبر از عدم ايمان مقسمان به وجه غائب است كه با سياق جملات و آيات هماهنگ است . قرائت « لَا تُؤْمِنُونَ » با تاء مقسمان را مورد خطاب قرار داده و از عدم ايمان آنها به شرط آمدن آيات خبر مىدهد . طرفداران اين وجه قرائى خطاب در « وَمَا يُشْعِرُكُمْ » را نيز متوجه مشركين دانسته و با توجه به اين تقدير قرائت با تاء را هماهنگ با سياق جملات مىدانند .
به نظر مىرسد سياق جملات و آيات مؤيد قرائت مشهور است ؛ همچنين قرائت مشهور معناى قرائت با تاء را نيز در بر دارد ؛ زيرا اگر خطاب در « وَمَا يُشْعِرُكُمْ » را خطاب به مشركان بدانيم در اين صورت معناى آيه با آن چه از قرائت به تاء برداشت مىشود ، يكى است تنها تفاوت در اسلوب التفات است .
43 .
( تِلْكَ آياتُ اللَّهِ نَتْلُوها عَلَيْكَ بِالْحَقِّ فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَ اللَّهِ وَ آياتِهِ يُؤْمِنُونَ )
( جاثيه : 6 )
« اين [ ها ] ست آيات خدا كه به راستى آن را بر تو مىخوانيم . پس ، بعد از خدا و نشانههاى او به كدام سخن خواهند گرويد » .
فعل « يُؤْمِنُونَ » به دو وجه « يُؤْمِنُونَ » و « تُؤْمِنُونَ » قرائت شده است :
الف . قرائت مشهور آيه « يُؤْمِنُونَ » با ياء است ( قلانسى ، 1404 ق ، ص 553 ) . قرائت با ياء خبر از مشركان است و هماهنگ با سياق آيات قبل
« إِنَّ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لَآياتٍ لِلْمُؤْمِنِينَ »
( جاثيه : 3 ) و
« وَ فِي خَلْقِكُمْ وَ ما يَبُثُّ مِنْ دابَّةٍ آياتٌ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ »
( جاثيه : 4 ) و
« وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ وَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّماءِ مِنْ رِزْقٍ فَأَحْيا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَ تَصْرِيفِ الرِّياحِ آياتٌ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ »
( جاثيه : 5 ) است ( ابن ابى مريم ، 1414 ق ، ج 3 ، ص 1168 ) .