( رعد : 23 ) فعل به وجه معلوم قرائت شده است ( ابوالقاسم هذلى ، 1428 ق ، ص 530 ؛ ابن زنجله ، 1402 ق ، ص 212 - 213 ) .
تحليل اثر سياق در اختيار قراءات : قراء در قرائت فعل « يَدخُلُونَ » اختلاف نموده و به دو وجه « يَدخُلُونَ » و « يُدخَلُونَ » قرائت كرده اند . بنا بر اعتقاد طرفداران قرائت « يُدخَلُونَ » اين وجه از قرائت هماهنگ با سياق جملات است ؛ زيرا فعل « يُظلَمُون » در جمله بعد « وَلَا يُظْلَمُونَ نَقِيرًا » به وجه مجهول خوانده شده است و اگر فعل در جمله
« فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ »
نيز به وجه مجهول « يُدخَلُونَ » خوانده شود ، هماهنگ با سياق جملات خواهد بود .
3 .
( جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَها يُحَلَّوْنَ فِيها مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَ لُؤْلُؤاً وَ لِباسُهُمْ فِيها حَرِيرٌ )
( فاطر : 33 )
« [ در ] بهشتهاى هميشگى [ كه ] به آنها درخواهندآمد . در آنجا با دستبندهايى از زر و مرواريد زيور يابند و در آنجا جامهشان پَرنيان خواهد بود » .
فعل « يَدْخُلُونَهَا » به دو وجه « يَدْخُلُونَهَا » و « يُدخَلُونَهَا » قرائت شده است :
الف . قرائت مشهور آيه « يَدْخُلُونَهَا » به فتح ياء است ( ابن مجاهد ، 1988 م ، ص 534 ) . فعل « يَدْخُلُونَهَا » فعل مضارع معلومى است كه فاعل آن بهشتيان هستند . مكى معتقد است عبارت
« وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ »
در آيه بعد اين وجه قرائى را تأييد مىنمايد ؛ زيرا حمد به ايشان اضافه شده است و پس واجب است دخول نيز به ايشان اسناد داده شود ( مكى بن ابى طالب ، 1404 ق ، ج 2 ، ص 211 ) . بنابراين سياق آيات مؤيد قرائت مشهور است .
ب . ابوعمرو « يُدخَلُونَهَا » به ضم ياء و فتح خاء خوانده است ( ابن مجاهد ، 1988 م ، ص 534 ) . ابوعمرو به سياق جملات استناد نموده و علت قرائت « يُدخَلُونَهَا » به وجه مجهول را فعل « يُحَلَّوْنَ » مىداند كه به وجه مجهول قرائت شده است ( ابن خالويه ، 1421 ق ، ص 296 ) . بنابراين سياق جملات مؤيد قرائت ابوعمرو است .
تحليل اثر سياق در اختيار قرائت : قراء فعل « يَدْخُلُونَهَا » را به دو وجه « يَدْخُلُونَهَا » و « يُدخَلُونَهَا » خوانده اند . منابع احتجاج قراءات سياق آيات را مؤيد قرائت مشهور و سياق جملات را مؤيد قرائت ابوعمرو مىدانند . در اين آيه شريفه سياق مستند هر دو وجه قرائى است . و رويكرد