نمود نشانهها و نمادهاى معمارى عراق در تصويرآفرينىهاى ادب فارسى
مجيد هوشنگى « 1 »
چكيده
همواره تصاوير و نمادهايى كه در هنر ظهور مىيابد ، به نوعى بازتابى از دو فرايند دگرگونسازى و يا الگوبردارى تصاوير و عناصر موجود در عالم خارج است كه توسط هنرمند و با تكيه بر عنصر خيال ، به كار برده مىشود . آنچه به عنوان تصاوير خيال انگيز در هنر مشاهده مىشود ، حاصل تحول ، ادغام يا دگرگونى تصاوير عالم واقع مىباشد . پس هنر نوعى خوانش دگرگون شدهاى از عالم خارج است و ادبيات نمود اين تغيير و تحول در سطح واژگان مىباشد كه در قالب صور خيال ، نمادها و اساطير بروز و ظهور مىيابد . اين تصاوير عالم واقع مىتواند شامل طبيعت ، حيوانات ، انسان ، صنعت و هنر و غيره شود كه هنر معمارى نيز مىتواند به عنوان يكى از مهمترين خاستگاهها و بنيانهاى اين تصويرآفرينىها تلقى شود .
معمارى عراق ، همواره نقش تعيين كنندهاى در تصويرآفرينىهاى شاعران پارسى گو داشته است ، كه اين امر مىتواند ريشه در روابط عميق و بينافرهنگى تاريخى ايران و عراق داشته باشد . در اين پژوهش ، با توجه به اين اصل و با نگاهى در مصاديق گسترده اين تاثيرپذيرى و با توجه به روش توصيفى - تحليلى مىتوان اين فرض را اثبات نمود كه نقش مصداقى و موردى معمارى عراق در تصويرآفرينى و خيال انگيزى ادب فارسى ، نه تنها برجسته و آشكاراست ، بلكه مىتواند در مقايسه با معمارى هند ، چين و روم كه بسيار نيز مورد توجه شاعران و نويسندگان پارسى گو بوده ، از اهميت و بسامد كاربرد بالاترى برخوردار باشد .
كليد واژه : نماد ، تصويرآفرينى ، معمارى عراق ، ادب فارسى .
هامش
( 1 ) . دكترى زبان و ادبيات فارسى /Houshangi . majid @ gmail . com