بازتاب عراق در شعر باباقاسم خادم اصفهانى
دكتر حميدرضا قانونى « 1 »
زهرا دهقان « 2 »
چكيده
بابا محمّد قاسم خادم اصفهانى از شاعران تواناى عصر نادرى ( دوره بازگشت ادبى ) است . آثار او به دو اثر يعنى ديوان و مثنوى اى در فقر و صدق ختم مىشود . ديوان او شامل قالبهاى شعرى از جمله قصيده ، تركيب بند ، قطعه ، مثنوى ، غزل و رباعى است . همچنين ديوان ماده تاريخهايى هم دارد ؛ در سراسر ديوان خود به ويژه در قصايد به مدح و منقبت امامان شيعه و خاندان آنها پرداخته داده است ؛ همين امر سبب شده است تا به كشور عراق سفر كند و در شعر خود در مورد شهرهاى عراق و سرزمينهاى مقدس آن ، با نگاهى شاعرانه و البته مذهبى به توصيف بپردازد . در شعر وى اين ارادت و خواستارى تا به حدى است كه شاعر آرزو مىكند شهرى چون نجف مدفن او گردد . توصيفات شاعر از اين سرزمين ، بقعهها و شهرهاى مقدس آن در خور توجه است . در اين مقاله كوشيده ايم نگاه شاعر را به سرزمينهاى عراق و توصيفات او از اين كشور ، تحليل و بررسى كنيم .
كليد واژه : دوره بازگشت ادبى ، بابا قاسم خادم اصفهانى ، سفر به عراق ، كربلا ، نجف .
هامش
( 1 ) . استاديار دانشگاه پيام نور نجف آباد /h . r . ghanooni @ gmail . com( 2 ) . مدرس ادبيات فارسى و دانش آموخته دانشگاه پيام نور .