انديشه سفر به ايران در نزد شاعران بزرگ معاصر عراقى
نرگس ايدر « 1 »
مريم عزيزخوانى « 2 »
چكيده
روابط متقابل ميان ملل عالم به خصوص ملل همجوار ، از ديرباز مرسوم و متداول بوده است . در اين ميان رابطه فرهنگى ، زبانى و ادبى ملّت ايران با عراق بسيار چشمگير يوده است كه اين خود سبب ايجاد نوعى تشابه در افكار و مضامين ادبى مشترك ميان آنها شده است . كشور ايران در طول تاريخ به عنوان سرزمين روياها همواره مورد توجه شاعران بزرگ عراقى ، بويژه در دوران معاصر بوده است . گاه شاعرى از همان دوران جوانى روياى سفر به ايران را همواره در ذهن خود مىپرورانده و گاه اين علاقمندى با شركت در محافل علمى و ادبى و گاه به خاطر ديدار از دوست يا آشنايى صورت گرفته ، آنچنان كه در افكار و اشعار شاعر تاثير به سزايى برجاى نهاده است . حال برآنيم تا در پژوهش حاضر جنبههاى مختلف علت و عوامل موثر بر اين سفرها و ميزان تاثيرپذيرى اين شاعران از فرهنگ و ادب ايرانى را مورد بررسى و واكاورى قرار دهيم . شاعران بزرگى كه در دوران معاصر به ايران سفر نمودند عبارتند از : محمد مهدى جواهرى ، محمود صافى النجفى ، عبدالوهاب البيّاتى و نيز جميل صدقى الزهاوى ، كه در مقاله حاضر به واكاوى جنبههاى مختلف اين سفر در زندگى آنها مىپردازيم .
كليد واژه : سفر به ايران ، شاعران عراق ، محمد مهدى جواهرى ، عبدالوهاب بياتى ، محمود صافى نجفى ، جميل صدقى زهاوى .
هامش
( 1 ) . دانشجوى دكترى دانشگاه شهيد چمران اهواز /narges iider @ yahoo . com( 2 ) . دانشجوى دكترى دانشگاه اصفهان /mary amazizk hani @ ym ail . com