بازخوانى همانندىهاى قدرت نرم در جمهورى اسلامى ايران و عراق
بر پايه نظريه جوزف ناى
وحيد بهرامى « 1 »
مصطفى شوشترى « 2 »
چكيده
در شرايط كنونى كه از آن به عصر هويت و معناگرايى در سياست و روابط بينالملل ياد مىشود ، قدرت نرم در سياست خارجى و ديپلماسى كشورها براى دستيابى به اهدافشان ، جايگاهى ويژه يافتهاست ؛ به همين دليل ، قدرتهاى بزرگ جهانى و منطقهاى درپى كشف مولفههاى قدرت نرم خود هستند . در مقالة حاضر بر پايه مؤلفههاى قدرت نرم نظريه ناى ( نظريه پرداز قدرت نرم ) كه شامل : فرهنگ ، ارزش سياسى و سياست خارجى مىشود ، مؤلفههاى قدرت نرم در جمهورى اسلامى ايران و عراق ، استخراج وهمانندىهاى آن بررسى مىشود . روش تحقيق مورد استفاده در اين مقاله شيوه تحليلى و مقايسهاى مىباشد و اين سؤالات مطرح مىشود : كه مؤلفههاى قدرت نرم جمهورى اسلامى ايران و عراق چيستند ؟ و چگونه مىتوانند بر روابط بين الملل منطقه تاثيرگذار باشند ؟ آيا مؤلفههاى قدرت نرم مطرح در نظريه جوزف ناى را مىتوان در رفتار سياسى دو كشور مشاهده كرد ؟ نتايج تحقيق نشان مىدهد دو كشور همسايه مؤلفههاى قدرت نرم مطرح در نظريه جوزف ناى را دارا مىباشد .
كليد واژه : جوزف ناى ، قدرت نرم ، فرهنگ ، ارزش سياسى ، سياست خارجى .
هامش
( 1 ) . دانشجوى كارشناسى ارشد علوم سياسى دانشگاه فردوسى مشهد /Vahid . bahrami @ stu - mail . um . ac . ir( 2 ) . دانشجوى كارشناسى علوم سياسى دانشگاه فردوسى مشهد .