دكترين تعامل سازنده در سياست خارجى ايران و ژئوپلتيك نوين عراق
جلال خدايارى « 1 »
چكيده
جايگاه سياست جغرافيايى ( ژئوپلتيك ) و جغرافياى اقتصادى ( ژئواكونوميك ) ايران در جهان و جايگاه ايدئولوژيك و جغرافياى فرهنگى ( ژئوكالچر ) آن در جهان اسلام باعث شده تا اين كشور خواسته يا ناخواسته در متن مهم تحولات جهانى قرار گيرد ؛ ژئوپلتيك ايران به علت قرار گرفتن در منطقهاى از جهان با حساسيتهاى امنيتى سياسى حاكم بر آن همواره دستخوش تغييرات عمدهاى بوده است . ايران در راستاى تامين توسعه ، رفاه ، امنيت و ارتقاى منزلت بين المللى براى تحقق اهداف سند چشم انداز خود همواره در مسير انتخابهاى دشوارى قرار داشته است ؛ به گونهاى كه نيازمند بررسى و تحليل پيوسته ژئوپلتيك خود و كشور هاى منطقهاى و فرامنطقهاى است ، تا بتواند با اتخاذ تعاملى سازنده و موثر در سياست خارجى خود حداكثر فرصت را فراهم آورد و تهديدهاى ناشى از تغييرات ژئوپلتيك پيرامون خود را به حداقل برساند . به ويژه لازم است از فرصتهاى فراچنگ آمده در مرزهاى غربى خود در ارتباط با مولفههاى ژئوپلتيك نوين عراق ، براى منافع ملى خود اقدام كند .
هدف اين مقاله بررسى الزامات تعامل سازنده در سياست خارجى ايران نسبت به عراق با توجه به ژئوپلتيك نوين اين كشور است .
كليد واژه : دكترين تعامل سازنده ، ژئوپلتيك ، سند چشم انداز ، سياست خارجى ، عراق .
هامش
( 1 ) . دانشگاه مفيد قم ، /karbala 101247 @ yahoo . com