رضى الله عنه در ديباچه كافى ذكر كرده است كه اخبار كافى آثار صحيحه است از اهل البيت صلوات الله عليهم . و ابن بابويه نيز حكم به صحّت اين اخبار نموده است .
و جزم داريم كه صحّتى كه ايشان مىگويند آن است كه يقيناً معصوم فرمودهاند ، و صحّت نزد متأخرين اين معنى دارد كه راويان ثقه و معتمدند ، و گاه باشد كه ظنّ نيز به هم نرسد ازين خبرها به اصطلاح ايشان .
پس معنى كلام اين دو بزرگ [ كلينى و ابن بابويه ] اين است كه يقيناً اين خبرها از معصوم است كه گويا ايشان از معصوم شنيدهاند .
و هيچ دغدغه نيست كه حكم به صحّت ايشان بهتر است از حكم به صحّت متأخرين . و آن كه رعايت اصطلاح متأخّرين كردهايم از آن جهت است كه چون اكثر فضلا به طريقه ايشان مأنوس شدهاند موجب تنفّر ايشان نشود . . .
بلكه ظاهر مىشود از بسيار جا كه ابن بابويه حديث غير صحيح را در هيچ كتابى از كتاب هاى خود نقل نكرده است ، چنان كه در كتاب عيون أخبار الرضا حديثى نقل مىكند در جمع بين الأخبار ، بعد از آن ذكر مىكند كه در سند اين حديث ، محمد بن عبد الله مسمعى هست ، و شيخ ما محمد بن الحسن بن الوليد به او بىاعتقاد بود ، و من از اين جهت اين حديث را نقل كردم در اين كتاب كه من اين حديث را بر شيخ خواندم در كتاب رحمة سعد بن عبد الله ، شيخ تقرير نمودند ؛ به واسطه آن كه به سندهاى ديگر به شيخ رسيده بود ، بنا بر اين من نقل نمودم ، و اگر نه ، هر چه شيخ ما به آن اعتقاد ندارد من آن را ذكر نمىكنم .
و گمان ما آن است كه شيخ او [ ابن الوليد ] بسيار از حدّ در رفته است در دقّت رجال ؛ مع هذا هر گاه اين مقدار دقّت نموده باشند ، دقّت ما بعد ايشان بىوجه است .
و شيخ الطائفه نقل كرده است كه صدوق ، نقد رجال و حديث به مرتبه اى كرده
محقق مجلسى ( شرح احوال و آثار فقيه عارف ) ( فارسى ) — صفحة 393
مساهمون: الشيخ رحيم القاسمي
ص٣٩٣