تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دُر ثمين ترجمهء كشف اليقين علامه حلى ( فارسى ) — صفحة 200

مساهمون:

ص٢٠٠
/ 78 B /
هركه محاجّه و منازعه كند با تو دربارهء عيسى بعد از اين علم و دانشى كه به تو رسيد - كه او بندهء من و رسول من است - پس بگو با او : بياييد مىخوانيم ما پسران خود و پسران شما را و زنان ما و زنان شما را و انفس ما و انفس شما را - يعنى : خود را و كسى را كه نهايت اختصاص به ما دارد - پس مباهله مىكنيم و مىگردانيم لعنت خدا را بر دروغگويان . » ) پس حضرت رسول آيات را بر نصارا خوانده ، ايشان را به مباهله امر كرد و فرمود كه : « اللّه تعالى مرا خبر داده كه عذاب نازل خواهد شد عقيب مباهله بر هر كس كه باطل شد تا آنكه ظاهر شود حقّ . » پس اسقف با اصحاب خود جمع شده ، با يكديگر مشورت كردند و متفّق شدند كه از آن حضرت مهلت بخواهند تا صبح روز ديگر . چون به جاى خود برگشتند ، اسقف با ايشان گفت : فردا ملاحظه كنيد كه اگر محمّد با اهل و فرزندان خود مىآيد ، حذر كنيد از مباهله ؛ و اگر با اصحاب خود بيايد ، مباهله كنيد كه اصحاب او چيزى نيستند . عاقب گفت : به خدا قسم اى گروه نصارا ! كه شما دانستيد كه محمّد رسول خداست و خبر داد شما را به حقّ دربارهء صاحب شما عيسى ؛ و اللّه كه مباهله نكرده‌اند گروهى با پيغمبرى كه زنده باشند بزرگان ايشان و بزرگ شده باشند كودكان ايشان ؛ اگر مباهله كنيد ، هلاك خواهيد شد ؛ و اگر راضى نمىشويد مگر به دين خود ، پس مصالحه كنيد با اين مرد و برگرديد به بلاد خويش . چون روز ديگر شد ، حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله - به مباهله بيرون آمدند و دست حضرت امير المؤمنين را داشتند ، و حسنين - صلوات اللّه عليهما -