و برادر من است و از اهل من ؛ و حلال نيست از براى كسى كه در مسجد باشد و مباشرت كند در آن با زنان خود مگر از براى علىّ و ذريّهء او . پس هركه بد آيد او را اين معنى ، پس آنجا برود » و اشاره فرمود به طرف شام . 236
بحث پنجم در مباهلهء اوست
( مباهله آن است كه دو شخص بر يكديگر نفرين و لعنت كنند و دعا كنند كه هر كه بر باطل باشد ، هلاك شود . )
و قصّهء مباهله دلالت تامّى دارد بر فضيلتى كامل و شرفى شامل از براى حضرت امير المؤمنين - صلوات اللّه عليه - و دو فرزند بزرگوار عالىمقدار و حليلهء جليلهء او ، سيّدة نساء العالمين - صلوات اللّه عليهم - چون پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله - توسّل و استعانت جست به ايشان در دعا كردن به درگاه الهى و آمين گفتن ايشان بر دعاى آن حضرت تا اينكه مستجاب شود .
و آنچنان بود كه چون اسلام قوّت گرفت بعد از فتح مكّه و منتشر شد در بلاد ؛ و عباد مىآمدند به خدمت حضرت مصطفى گروهگروه ؛ از كفّار بعضى ايمان مىآوردند و بعضى به فرمان و رأى آن حضرت امان گرفته ، مىرفتند به قوم خود ؛ و از آن جمله ابو حارثه بود كه از اساقفهء نجران بود - با سى مرد از نصارا كه از جملهء ايشان عاقب و سيّد و عبد المسيح بود . وقت نماز عصر داخل مدينه شدند و
/ 78 A /
جامههاى ديبا پوشيده و صليبها با خود داشتند ؛ و قوم يهود به نزد ايشان آمده ، از يكديگر سؤال كردند و مناقشه و منازعه در ميان ايشان واقع شد .