خود ، هدم مىكند اساس اعتراف و اكتساب آن را . » )
« من أحبّ المكارم اجتنب المحارم . » 205 ( « كسى كه دوست دارد بزرگى و مكارم را ، بايد كه بگذرد از مناهى و محارم . » )
« جهل المرء بعيوبه من أكبر « 1 » ذنوبه . » 206 ( « نادانستن مردم عيوب خود را ، از بزرگترين گناهان اوست . » )
« احتمل زلّة وليّك لوقت وثبة عدوّك » 207 ( « بردار ذلّت و بدسلوكى خود را به واسطهء وقت خيره شدن دشمن تو بر تو . » چه در آن وقت ، نهايت احتياج خواهى داشت به معين و نصير ؛ و دوست تو اعانت تو خواهد كرد ، به سبب خجالتى كه از تو دارد . )
« ربّ عزيز أذلّه خلقه ، و ربّ ذليل أعزّه خلقه . » 208 ( « بسا عزيز و بزرگى كه ذليل و قصير كند او را خوى بد او ؛ و بسا ذليل و حقيرى كه عزيز كند او را خوى خوش او . » )
« النّاس أبناء ما يحسنون . » 209 ( « مردمان فرزند آن چيزىاند كه او را خوب مىدانند » يعنى : هر عملى را كه نيكو ورزيده باشند ، به آن نسبت داده مىشوند ، مثل نسبت فرزندان به پدران و مادران . )
« من شاور ذوى الألباب دلّ على الصواب . » 210 ( « كسى كه مشورت كند با صاحبان عقول سليم ، خواهد يافت راه صواب و مىرسد به طريق مستقيم . » )
« من قنع باليسير استغنى عن الكثير ؛ و من لم يستغن عن الكثير افتقر إلى الحقير . » 211 ( « كسى كه قناعت
/ 69 B /
كند به اندك چيزى ، بىنياز مىشود از
هامش
( 1 ) . س : أكبر من .