و فجور ؛ و راحتى نيست از براى حسود . » )
( يعنى : كسى كه فاجر و زناكار است ، بايد كه مستعدّ فقر بوده باشد كه زنا و فجور مانع است از توانگرى ؛ و غنىّ و حسود هميشه از خصلت و طبيعت خود در رنج
/ 70 A /
و زحمت است و هرگز راحت و خلاصى نخواهد يافت از آن . )
« الجود من كرم الطبيعة ، و المنّ مفسدة للصنيعة ، و ترك التعاهد للصديق داعية القطيعة . » 216 ( « جود و بخشش ، اثر نجابت طبيعت و بزرگى آن است ؛ و منّت نهادن در وقت احسان ، مضيّع صنيعه و احسان است ؛ و ترك تعاهد و خبر گرفتن از دوستان ، باعث قطع محبّت و دوستى ايشان است . » )
« حسن الأدب ينوب عن الحسب » 217 ( يعنى : « نيكويى ادب و طريقه ، نايب مناب حسب و بزرگزادگى است » چنانچه حسب باعث قرب و اعتبار است ، حسن ادب نيز چنان است . )
« الدهر يومان : يوم لك و يوم عليك . فإن كان لك فلا تبطر و إن كان عليك فاصبر . » 218 ( « دنيا دو روز است : يك روز از براى توست » كه تو را به عيش و نعمت مىدارد ؛ « و ديگر روز بر تو » كه تو را در مصيبت و نقمت مىگذارد . « چون از براى تو باشد ، بطر و طغيان مكن ؛ و چون بر تو باشد ، صبر پيشه كن و عصيان مكن . » )
« لو عرف الأجل قصر الأمل . » 219 ( « كسى كه پيشنهاد خاطر كند اجل را ، هر آينه كم مىكند حرص و طول امل را . » )
« الزاهد فى الدنيا كلّما ازدادت له تحلّيا عنها تولّيا . » 220 ( يعنى :
« پرهيزكاران در دنيا ، هرچند زياد كند دنيا زينت خود را ، ايشان زياد مىكنند گريز