و آن حضرت به دست مبارك خود بساتين معمور كرده مىفروختند ، و قيمت آن را تصدّق مىفرمودند ؛ و بعد از آن حضرت يك دينار و يك درم ميراث نمانده بود .
بحث هفتم در ورع و ديندارى و استجابت دعاى آن حضرت - صلوات اللّه عليه - است
خلافى نيست در اينكه امير المؤمنين - صلوات اللّه عليه - ورع و پرهيزگارى بسيار داشتند ؛ و ايمان در قلب آن حضرت رسوخ تمام داشت ؛ و به سبب اينها آن حضرت - صلوات اللّه عليه - مستجاب الدّعوة بودند ؛ و حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله - متوسّل به او شدند در مباهله ؛ و اگر ديگرى از صحابه نزديك به آن حضرت مىبودند در اين امر ، هر آينه حضرت رسول او را با خود بيرون مىبردند و مدد از او مىخواستند . زيرا كه وقت احتياج به دعا و استعانت به مستجاب الدّعوة بود ؛ و حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله - فرمودند كه : « اى گروه قريش ! از كفر بازمىايستيد يا مىفرستد اللّه تعالى بر شما مردى را كه امتحان كرده دل او را به ايمان . خواهد كشت شما را براى دين . »
گفتند : يا رسول اللّه ! آن مرد ابو بكر است ؟
گفت : « لا » ( يعنى او نيست . )
پرسيدند كه : عمر است ؟
باز چنان جواب داد و فرمود كه : « او شخصى است كه نعل مرا مىدوزد در