وَ أَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي
( يعنى : « پروردگارا ! سينهء مرا گشادگى ده ؛ و كار مرا آسان گردان ؛ و گره زبان مرا بگشاى تا فهم كنند مردم سخن مرا ؛ و قرار ده از براى من وزيرى از اهل و عشيرهء من ، برادرم هارون را ؛ و قوىّ گردان پشت مرا به او ؛ و شريك گردان او را با من در رسالت خود . » ) پس اجابت كردى او را و فرستادى به او اين آيهء كريمه را كه :
سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِأَخِيكَ وَ نَجْعَلُ لَكُما سُلْطاناً فَلا يَصِلُونَ إِلَيْكُما بِآياتِنا
( يعنى : « زود باشد كه قوىّ كنم بازوى تو را به برادرت ؛ و بگردانم از براى شما حجّت و سلطنتى كه قوم شما نرسند به شما به سبب آيتهاى ما . » ) بار خدايا ! من رسول و فرستادهء توام بر خلق ؛ پس گشادگى ده صدر مرا ؛ و آسان گردان امر مرا ؛ و قرار ده از براى من وزيرى
/ 28 B /
از اهل من - برادرم علىّ را - و محكم گردان به او بازوى مرا . »
راوى روايت كرد كه : هنوز دعاى آن حضرت به اتمام نرسيده بود كه حضرت جبرئيل از نزد ملك جليل آمد و گفت : يا محمّد ! خدايت سلام مىرساند و مىفرمايد كه بخوان .
آن حضرت فرمود كه : « چه بخوانم ؟ »
جبرئيل گفت : بخوان اين آيه را كه :
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ
( يعنى : « بدرستى كه صاحب اختيار شما ، خدا و رسول اوست و آن جماعتى كه ايمان آوردهاند . آنانى كه بر پاى مىدارند نماز را و مىدهند زكات را در حالتى كه در ركوع باشند . » ) 127