كَرِهَ الْكافِرُونَ
« 1 » . . . به حمد اللّه تمام اهل طهران [ در امر تقليد ] ، ارجاع به حضرت عالى كردند و اسمى هم از آقا ميرزا محمد تقى « 2 » هست . . .
امام جمعهء طهران هم به كلى از ديگران صرفنظر كرده و توجه او هم به حضرت عالى شده است كه در مسجد خودش امر كرده غير از فتاواى حضرت عالى و آقا ميرزا محمد تقى گفته نشود . چندى قبل به اخوى آقا سيد على نوشته بودم ، در اين موقع لازم است فى الجمله بذل مرحمت و توجه خاص به بعضى مقدسين و ائمهء جماعات بشود و به هريك كاغذى كه مشتمل بر ترويج و تجليل آنها باشد نوشته شود ، مثل آقاى آقا احمد قمى و آقا سيد حسين شوشترى پسر مرحوم آقا مير محمد على و آقا محسن قمى و آقا ميرزا على اكبر عراقى و آقاى حاج سيد على شوشترى و آقاى حاجى سيد مهدى شوشترى ، كه مكرّر به اخوى آقا سيد على [ طباطبايى يزدى ] نوشتهام ، باز هم نوشتهام ، البته لازم است و ضرر به جايى ندارد .
زياده چه تصديع دهم . . .
سيد احمد در نامهء ديگرى نيز كه 17 شوال 1326 ( در جوف نامهء حاجى ميرزا ابو تراب شهيدى قزوينى ) براى سيد فرستاد ، اينگونه از اقبال چشمگير مردم به تقليد از سيد ياد كرد : « فعلا به حمد اللّه تعالى عامّهء اهل طهران و ساير بلدان كه مقلّد آقاى حاجى طابثراه بوده ، ارجاع به حضرت مستطاب عالى نمودهاند و على الاتصال از من رساله مىخواهند و رسالهء مستقل از حضرت عالى جز منتخب الرسائل يافت نمىشود . لذا مبالغى از آنها خريده و به هركس لازم بوده دادهام و ان شاء اللّه در خيال هستم كه جامع عباسى [ را ] بدهم طبع نمايند و لازم است زود طبع شود ، لذا فعلا مقدارى وجه قرض كرده شروع به طبع آن شده ، ان شاء اللّه [ با ] مساعدت حضرت عالى زود انجام خواهد شد . لازم است مقدارى وجه براى انجام آن حواله شود . . . » .
گفتنى است ، آنگونه كه از نامههاى سيد احمد در عصر مشروطه و پيش از آن به پدر برمىآيد ، سيد احمد بهعنوان مسئول دفتر آيت اللّه صاحب عروه در تهران ، بر ترويج مرجعيت ايشان از طرق گوناگون ( نظير گفتگو با علما و رجال متنفذ سياسى جهت
هامش
( 1 ) . خواستند نور الهى را با دهانهايشان خاموش سازند ، درحالىكه خداوند نور خويش را تمام مىخواهد ، هرچند حقيقتستيزان نخواهند .
( 2 ) . ميرزا محمد تقى شيرازى ، مشهور به ميرزاى دوم يا ميرزاى كوچك ، مرجع عام شيعيان پس از مرحوم آخوند و صاحب عروه ، و رهبر قيام ضدّ استعمارى 1920 عراق بر ضد بريتانيا .