زوجه بدون اذن زوج جايز نيست .
ظاهراً صحيحه على بن جعفر كه ايشان فرموده روايتى است كه در كتابى كه به نام كتاب على بن جعفر چاپ شده است آمده . اين كتاب ، مجموعهاى از روايات است كه به نام مسائل على بن جعفر به مرحوم مجلسى رسيده است ، ولى سند بسيار ناشناختهاى دارد . مرحوم شيخ حر عاملى هم كه آنها را نقل مىكند بر اساس اجازهاى است كه مرحوم مجلسى به ايشان داده است . ( اين دو به هم در نقل حديث ، اجازه متقابل دادهاند ) اين روايات غالباً با رواياتى كه مرحوم كلينى به طريق عمركى از عبدالله بن جعفر حميرى نقل مىكند مطابقت مىكند و فقط در تعدادى از موارد مطابق نيست كه به نظر ما در اين موارد غير مطابق كه اين روايت مورد استدلال مرحوم آقاى خويى هم از جمله آنهاست ، دچار اشكال سندى است . پس اين روايت براى استدلال داراى مناقشه و تأمل است ، ولى براى تأييد خوب مىباشد .
اضافه مىنماييم كه به غير از روايت محمد بن مسلم و على بن جعفر كه مرحوم آقاى خويى به آنها استدلال نمود ، براى استدلال ، روايت ديگرى نيز هست كه بلااشكال ، صحيحه مىباشد و چند روايت ديگر نيز وجود دارد كه البته صحيحه نمىباشند . ولى با توجه به مجموعه آنها ، اگر اطمينان پيدا نشود ، براى تأكيد مطلب ، كاملًا مناسب و خوب است .
روايات مورد استدلال براى عدم جواز خروج زوجة از منزل بدون اذن زوج
الف ) صحيحه محمد بن مسلم
متن روايت : ( به طريق كلينى رحمه الله ) « 1 » عدة من اصحابنا عن احمد بن محمد عن ابن محبوب عن مالك بن عطية عن محمد بن مسلم عن ابى جعفر عليهما السلام قال : جائت امرأة الى
هامش
( 1 ) - اين روايت را صدوق در فقيه به اسناد خود از حسن بن محبوب از مالك بن عطيه از محمد بن مسلم از امام باقر عليه السلام نقل مىكند . فقيه ، ج 3 ، ص 438