بسيار قوى بوده و طبعاً هنگامى كه من لا يحضر را مىنوشته در كتابهايى مثل كتاب معاوية بن عمار سيرى داشته ولى ديده اين روايت را فقط كلينى نقل كرده ، از اين رو با تعبير « روى » نقل كرده است . از اين رو اين مطلب اين ترديد را ايجاد مىكند كه آيا كلينى روايت را در كتاب معاوية بن عمار ديده يا آنكه بعضى از اشخاص از معاوية بن عمار نقل كردهاند . به هر حال اين روايت تحريم را به قابله مربيه تقييد مىكند .
صدوق در مقنع نيز مىفرمايد : « و لا تحل القابلة للمولود و لا ابنتها و هى كبعض امهاته »
[ اين همان عبارت مقنع است كه گفتيم شهيد ثانى كلام شهيد اول را توجيه كرده و محل خلاف را فقط قابله دانسته است و گذشت كه اين توجيه درست نيست ، و عبارت مقنع بنت القابله را نيز ملحق به قابله كرده است . ]
اين تعبير مقنع نظير تعبير روايت كافى از جابر عن ابى جعفر عليه السلام است با آن ذيلى كه از معاوية بن عمار نقل شده بود و اين ذيل هم در مقنع آمده است .
روايت سوم : أحمد بن محمد بن عيسى عن على بن الحكم عن على بن أبى حمزة عن أبى بصير عن ابى عبد الله عليه السلام [ اين سند به نظر ما معتبر است و على بن الحكم هنگامى از على بن أبى حمزة أخذ حديث كرده كه ايام استقامت على بن أبى حمزة بوده است ] قال : لا يتزوج المرأة التى قبلته و لا ابنتها .
روايت چهارم : روايت دعائم الاسلام عن رسول الله صلى الله عليه و آله انه نهى ان يتزوج الرجل قابلته و لا ابنتها .
روايت پنجم : فى الكافى عن حميد بن زياد عن عبد الله بن أحمد [ يا عبيد الله بن أحمد ] عن على بن الحسن عن محمد بن زياد بن عيسى بيّاع السابرى عن أبان بن عثمان عن ابراهيم عن ابى عبد الله عليه السلام [ حميد بن زياد واقفى است و عبد الله يا عبيد الله بن أحمد بن نهيك است تتمه بحث سند را فردا متعرض مىشويم ] قال : اذا استقبل الصبى القابلة بوجهه حرمت عليه و حرم عليه ولدها . [ مراد از استقبل اين است كه بچه را مقابل خود قرار مىدهد و اين مرتبهاى از مراتب تربيت است . ]
كتاب النكاح ( فارسى ) — صفحة 5932
مساهمون: السيد موسى الشبيري الزنجاني
ص٥٩٣٢